Parafia

Spotkania w Parafii pw. Św. Ignacego Loyoli we Wrocławiu, ul. Wincentego Stysia 16 - w drugą sobotę miesiąca rozpoczynają się o godz. 15:00 Mszą Św. w intencji ratowania małżeństw. Duszpasterzem wspólnoty jest o. Maciej Konenc SJ. Parafia pw. Św. Ignacego Loyoli >>>

Stowarzyszenie OPP

program do pit - darmowy

W listopadzie nasze spotkanie rozpoczęliśmy o godz. 15.00 Koronką do Miłosierdzia Bożego, po której uczestniczyliśmy w Eucharystii. Ojciec Maciej w homilii nawiązał do Ewangelii św. Łukasza, w której była mowa o niegodziwej mamonie i wierności w zarządzaniu majątkiem. Dzień 11 listopada to w Polsce wielkie święto, bo Dzień Niepodległości. To równocześnie wspomnienie świętego Marcina. Ojciec przypomniał nam jego życiorys. Św. Marcin pochodził z Włoch. Gdy miał 10 lat, został katechumenem. Gdy dorósł poszedł w ślady ojca i został żołnierzem. Wiąże się z tym okresem pewne wydarzenie, a mianowicie spotkanie u wrót miasta z żebrakiem, któremu podarował połowę płaszcza. Następnej nocy, objawił mu się Jezus odziany w tą połowę płaszcza, którą podarował żebrakowi. Jezus przypomniał mu, że aż do tej pory jest katechumenem. Niebawem na Wielkanoc św. Marcin przyjął chrzest w 339 roku. Dalej był żołnierzem i służył w Armii. Chciał wycofać się ze służby wojskowej. W czasie najbliższej wojny żołnierzom przed bitwą dawano podwójny żołd. Św. Marcin oznajmił wówczas, że rezygnuje całkowicie z żołdu, ale jednocześnie wycofuje się z armii. Wyśmiano go wtedy, sądząc, że się boi, ale on stwierdził, że chce walczyć, ale z krzyżem. Na dowód tego stanął w pierwszym szeregu z krzyżem. Okazało się, że Germanie bez walki poddali się i poprosili o pokój. Wielką wiarę wzbudził wtedy w żołnierzach. Uznano wówczas, że ten cud był za jego sprawą. Zwolniono go z wojska i wrócił do swoich rodziców, których nawrócił na wiarę chrześcijańską. Przeprowadził się do Francji i osiadł w pustelni. Wokół niego zaczęli gromadzić się ludzie, którzy chcieli go naśladować. Przez jego ręce Bóg czynił wiele cudów. Wiele dobrych rzeczy działo się za jego sprawą. Biskup chciał by został biskupem Tours. On się wzbraniał, ale w końcu fortelem sprowadzono go do miasta i przymuszono do tego, by przyjął święcenia kapłańskie i sakrę biskupią. To jego dobre życie bardzo promieniowało. Bardzo zmienił wygląd kościoła. Nie przesiadywał w swojej rezydencji. Założył wiele klasztorów i pustelni. Umartwiał się, nosił włosiennicę, czynił wiele cudów. Św. Marcin wpisuje się w Ewangelię. Nie można służyć Bogu i mamonie. Warto siebie pytać w jakim miejscu my jesteśmy. Warto siebie pytać: czy jesteśmy oddani sprawom Bożym na 100%. Nie można być oddanym sprawom Bożym na 100% i jednocześnie sprawom materialnym. Był już taki jeden – Judasz. Pieniądze mają stać się dla nas narzędziem w służbie Bożej. Bóg wie co w naszych sercach jest. Nie można służyć kilku rzeczom. Pierwsze przykazanie mówi, że będziemy miłować Boga całym serce, całą duszą, że wszystkich sił. Mamona to tylko środek. Trzeba zrobić rachunek sumienia czy przypadkiem nie robimy tego przed ludźmi, żeby ładnie wypaść, żeby nas lubili, żebyśmy byli w centrum uwagi. Niech Pan Bóg nas prowadzi w prawdzie.
Po Mszy świętej na spotkaniu zastanawialiśmy się nad tym w jaki sposób bardziej zbliżać się do Jezusa. Co można jeszcze zmienić w swoim życiu. Wszystkie te rozważania były w oparciu o publikacje O. Macieja. Kwintesencja tego jest w poniższym załączniku.

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Kronika