Parafia

Spotkania w Parafii pw. Św. Ignacego Loyoli we Wrocławiu, ul. Wincentego Stysia 16 - w drugą sobotę miesiąca rozpoczynają się o godz. 15:00 Mszą Św. w intencji ratowania małżeństw. Duszpasterzem wspólnoty jest o. Maciej Konenc SJ. Parafia pw. Św. Ignacego Loyoli >>>

Stowarzyszenie OPP

program do pit - darmowy
Zapraszamy na najbliższe spotkanie Ogniska Sychar we Wrocławiu, które odbędzie się w II sobotę miesiąca czyli w dniu 09.09.2017 r.

Rozpoczynamy o godz. 15.00 w dolnym kościele na ul. Stysia koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie zostanie odprawiona Msza Św., a potem zapraszamy na Adorację Najświętszego Sakramentu.

Ok godziny 16.15 odbędzie się spotkanie w salce parafialnej na 5 piętrze.

Natomiast grupa wsparcia będzie miała swoje spotkanie/dyżur w III sobotę – dnia 16.09.2017 o godzinie 17.00 (zapraszamy do salki na 5 piętrze).

Na czerwcowym spotkaniu ojciec Maciej w homilii poruszył temat związany z liturgią słowa: „Liturgia słowa ma umacniać naszą wiarę, słuchanie słowa ma nam dodawać sił oraz ma nas zbliżać  do Jezusa”.

Natomiast na spotkaniu w salce ojciec Maciej wygłosił konferencję – ABC Liturgii (ABC mszy świętej) . Sama konferencja stawia przed nami pytania takie jak:

Czy mamy przekonanie, że Pan jest z nami?
Czy wiemy, za jakie grzechy będziemy przepraszać Pana Boga?
Czy czujemy odpuszczenie grzechów ?
Czy mylimy o tym, co niewidzialne? Co w środku ?
Czy Bóg jest Twoim Panem ?
Czy blisko jesteśmy Eucharystii ?
Co składamy w ofierze Panu Bogu ? Jak ta ofiara wygląda ?
Co to jest Komunia Święta ?

Zapraszam do wysłuchania konferencji (link poniżej prowadzi do zbioru homilii oraz konferencji, które są posortowane po dacie):

Homilie

 

Na ostatnim spotkaniu, podczas Eucharystii wysłuchaliśmy Ewangelii według św. Jana, w której Jezus zwraca się do uczniów słowami: „Gdybyście Mnie poznali, poznalibyście i Mojego Ojca”, a także: „Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca” oraz „Ja Jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie.” „Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł.” „Kto we Mnie wierzy będzie także dokonywał tych dzieł, których ja dokonuję.” W homilii Ojciec Maciej podkreślił jak bardzo ważne jest rozumienie tych ewangelicznych prawd poprzez wiarę. Jezus upomina się o wiarę. W nas poniekąd tkwi ta pokusa „patrzenia okiem”. Przekładając to na język codzienny, chcielibyśmy zobaczyć natychmiastowy efekt naszej modlitwy, że ona się spełniła, a myśmy wymodlili. Zanim coś uczynimy chcielibyśmy doświadczyć, dotknąć i sprawdzić. Jezus zaś zadaje nam konkretne pytanie: „Jak tam z Twoją wiarą?” To zupełnie inna sfera, którą Jezus odkrywa przed nami. Chodzi o to by uwierzyć Słowu Boga, Jego dziełu. W tym oparciu o wiarę, powinno nam towarzyszyć nasze doświadczenie relacji ze Słowem Bożym, doświadczenie korzystania z sakramentów świętych. Chodzi o całkowite zaufanie do tego, co Bóg nam mówi.

Po Eucharystii mieliśmy możliwość wysłuchania świadectwa  Adama i  Joli z- liderów z Katowic. (do odsłuchania niebawem na naszej stronie).

Na ostatnim spotkaniu w czasie homilii Ojciec Maciej zwrócił uwagę na istotne elementy zawarte w czytaniach liturgicznych z dnia 8 kwietnia. W czytaniu z księgi proroka Ezechiela mówi prorok o tym, że: „Wybieram Izraelitów spośród ludów do których pociągnęli i zbieram ich ze wszystkich stron i uczynię ich jednym ludem. Już nie będą podzieleni na dwa królestwa. Będą tworzyć nie dwa narody, ale jeden.” W Ewangelii: „tego co Kajfasz powiedział, nie powiedział sam od siebie, ale wypowiedział proroctwo, że Jezus miał umrzeć za naród, ale nie tylko za naród, ale także, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno.”

Bardzo ważna jest jedność, zwłaszcza jedność w małżeństwie. Jak bardzo  szatanowi zależy na tym, żeby tej jedności nie było. W Sakramencie małżeństwa słyszymy słowa: „A tak już nie są dwoje, ale jedno. Co więc Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. Już nie są dwoje, ale jedno.” Szatanowi zależy na tym, żeby nie było jedności, żeby był rozłam i rozdźwięk.

I właśnie po to Jezus umarł na krzyżu, żeby była jedność i żeby były owoce Jego Męki, Śmierci i Zmartwychwstania. Możemy przypomnieć kilka wydarzeń z historii naszego narodu. Ileś lat temu powstała „Solidarność”. Wydawało się, że nie ma na nas siły żadnej, że będziemy trwać w jedności. Ale wszystko się podzieliło. W Sejmie była debata na temat odwołania rządu. To łza się w oku kręci, jak nie ma jedności. Popatrzmy teraz na nas, jak niełatwo jest, żeby jedność była w nas samych. Żebyśmy czynili to, o czym sami wiemy. Żeby w nas samych była jedność i harmonia. Wiemy jak nam samym jest trudno być w jedności z sobą samym. Jak trudno jest nam samym trzymać siebie w harmonii. szatanowi bardzo zależy na tym, żebyśmy co innego mówili, a co innego robili, co innego deklarowali, a co innego pokazywali w działaniu. nam samym nie jest łatwo trzymać siebie w ryzach i w jedności. Tym bardziej nie jest łatwo trzymać w jedności małżonków, bo każdy próbuje ciągnąć w swoją stronę. szatanowi zależy na tym, żeby nie było jedności w różnych obszarach: w nas samych, w małżeństwach, w rodzinach, w społeczeństwie, w naszym kraju. Nie jest łatwe staranie się o tę jedność. Niełatwo jest zrezygnować z własnego „ja”, z własnych planów na rzecz budowania jedności.

Nie poradzimy sobie sami. Dlatego, że jedność, to nie jest nasze działanie, ale Boże. Dlatego, że za jedność aby „rozproszone dzieci Boże, zgromadzić w jedno” umarł Jezus Chrystus. To jest Jego dzieło. nasza jest tylko z Nim współpraca. Nie poradzimy sobie z tym sami, bez odwołania do Pana Boga. Jeżeli Bóg nie będzie na pierwszym miejscu w naszym życiu, to nic nie osiągniemy. Możemy siąść tylko do stołu i udawać, że wszystko jest w porządku, a tak naprawdę w sercu jest co innego.

To nie jest zabawa, to nie jest udawanie. „I tego dnia postanowili Go zabić”. To jest walka na śmierć i życie. Dlatego musimy prosić Jezusa o pomoc.

Po Eucharystii na spotkaniu Andrzej omówił i wyjaśnił znaczenie i sens Triduum Paschalnego i świąt Paschalnych. Jak ważne dla nas, jako chrześcijan jest uczestnictwo w tym Wielkim Wydarzeniu jakim jest Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie Jezusa. Prezentacja na podstawie której odbył się wykład dostępna w archiwum.

Zapraszamy na najbliższe spotkanie Ogniska Sychar we Wrocławiu, które odbędzie się w II sobotę miesiąca czyli w dniu 08.04.2017 r.

Rozpoczynamy o godz. 15.00 w dolnym kościele na ul. Stysia koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie zostanie odprawiona Msza Św., a potem zapraszamy na Adorację Najświętszego Sakramentu.

Ok godziny 16.15 odbędzie się spotkanie w salce parafialnej na 5 piętrze.

Natomiast grupa wsparcia będzie miała swoje spotkanie/dyżur w IV sobotę – dnia 22.04.2017 o godzinie 17.00 (zapraszamy do salki na 5 piętrze).

Dnia 7 kwietnia 2017 roku zapraszamy na Drogę Krzyżową dla dorosłych na godzinę 17:30.

rekolekcje_w_zc_2017_jezusKsięża Jezuici przy kościele

św. Ignacego Loyoli we Wrocławiu ul. Stysia 16

proponują w  czasie Wielkiego Postu 2017

REKOLEKCJE W  ŻYCIU  CODZIENNYM

Zapewniamy raz  w  tygodniu:

  1. Wprowadzenie do rekolekcji i sposobu modlitwy
  2. Adorację Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie w czwartki od 19.00-20.00
  3. Wspólne spotkanie i konferencje pogłębiające rozumienie życia duchowego i treści do modlitwy w poniedziałki po Mszy św. wieczornej o 18.00.

Rekolektant  jest  zobowiązany  do:

  1. Modlitwy myślnej co najmniej przez 25-30 min. każdego dnia
  2. Uczestniczenia we wspólnym spotkaniu /poniedziałek/ lub do ściągnięcia treści do rozmyślania z naszej strony parafialnej www.loyola.pl; lub napisania na adres wielkipost2013@gmail.com

Początek rekolekcji: poniedziałek dnia 6 marca 2017r.

Spotkania: poniedziałki po Mszy św. wieczornej /dolny kościół/

Czas trwania: okres Wielkiego Postu 2017

Prowadzący: o. Maciej Konenc SJ


Wielki Post 2017.
Witam serdecznie Moi Drodzy.
Szczęść Boże.

Podobnie jak kilka lat temu tak i w tym roku proponuję Wam w tym czasie Wielkiego Postu 2017 rekolekcje w życiu codziennym. Zapraszam do uczestnictwa tych Wszystkich, którzy już dobrze wiedzą o co chodzi w tym czasie Postu jak i rekolekcjach; a i szczególnie ciepło witam tych, którzy po raz pierwszy chcą się zmierzyć z sobą samym w tym szczególnym czasie. Napisałem „zmierzyć”, bo pewnie tak będzie, znając charakter tych dni, jak i rekolekcje, kiedy pragniemy podjąć pracę nad sobą przy pomocy Łaski Bożej a nie tylko za pomocą naszych ludzkich sił i będzie się to wiązało właśnie ze zmaganiem. Tutaj bardzo ważna uwaga: to zmaganie zawsze połączone jest z sukcesem. To właśnie nam gwarantuje Pan Jezus, który cierpiał, umarł i zmartwychwstał. Po Jego zmaganiu następuje zawsze zwycięstwo.

W czasie naszych rekolekcji starać się będziemy dostrzegać obecność Boga w historii naszego życia, w doświadczeniach jakie stały się naszym udziałem, aby uświadomić sobie, że Bóg był i jest i nadal będzie w naszym życiu. Szczególnie ważne w tym czasie będzie dla nas Słowo Boże, ono będzie nas prowadzić, będzie naszym Przewodnikiem. Do Słowa będziemy stosować nasze życie. Na każdy dzień będą zaproponowane treści do przemodlenia. Nie należy tych tekstów czytać dla „ciekawości treści” ani wyprzedzać czytaniem poszczególnych dni rekolekcyjnych. Każdy dzień ma swoje rozmyślanie, swój rytm. Można powtarzać proponowane treści czy ćwiczenia, dla ich pogłębienia a przede wszystkim dla umocnienia swojej relacji z Bogiem i przyjęcia Jego zaproszenia do relacji z Nim.

Spotkania nasze odbywać się będą we wszystkie poniedziałki Wielkiego Postu, po Mszy św. o 18.00 w dolnym kościele.

W tych dniach Wielkiego Postu zapraszam także do uczestnictwa w nabożeństwach Drogi Krzyżowej a także Gorzkich Żali. Teksty rozważań można pobrać także z naszej strony parafialnej: www.loyola.pl. Jest tam zakładka aktualności a później rekolekcje. Można także napisać na adres z ubiegłych lat wielkipost2013@gmail.com i zostaną one wysłane na skrzynkę e-mailową.

Będzie jedna nowość a mianowicie: możliwość rozmowy z osobą towarzyszącą, która będzie towarzyszyć po tych rekolekcjach, z księdzem z naszej Parafii. Można będzie się umówić na rozmowy odnośnie przeżywania swojej modlitwy/rekolekcji jeden raz w tygodniu. Bardzo zachęcam do skorzystania z tej możliwości. Dodam, że nie damy rady pewnie z Wszystkimi chętnymi porozmawiać ale z kilkoma osobami z pewnością tak. Niech i te rozmowy posłużą naszemu zbliżeniu się do Boga i lepszemu rozumieniu swojego doświadczenia duchowego.

Owocnych rekolekcji i umocnienia relacji z Bogiem w tym błogosławionym czasie Wielkiego Postu życzy Wszystkim Uczestnikom

o. Maciej Konenc SJ.

Zapraszamy na najbliższe spotkanie Ogniska Sychar we Wrocławiu, które odbędzie się w II sobotę miesiąca czyli w dniu 11.03.2017 r.

Rozpoczynamy o godz. 15.00 w dolnym kościele na ul. Stysia koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie zostanie odprawiona Msza Św., a potem zapraszamy na Adorację Najświętszego Sakramentu.

Ok godziny 16.15 odbędzie się spotkanie w salce parafialnej na 5 piętrze.

Natomiast grupa wsparcia będzie miała swoje spotkanie/dyżur w III sobotę – dnia 18.03.2017 o godzinie 17.00 (zapraszamy do salki na 5 piętrze).

Na sobotnim spotkaniu formacyjnym dnia 11 lutego 2017 roku o. Maciej wygłosił homilię zwracając naszą uwagę na pierwsze czytanie na mszy świętej – z Księgi Rodzaju Rdz 3, 9-24, abyśmy mogli przyglądnąć się dobroci Boga, którą Bóg objawił po grzechu pierworodnym. Nasza uwaga powinna skoncentrować się na właściwej relacji z Panem Bogiem. Ta relacja istniała przed popełnieniem grzechu pierworodnego. A później tej relacji nie było (nie ma). Nie ma człowieka tam, gdzie powinien być, bo nie ma Adam relacji z Bogiem.

Zapraszam do wysłuchania homili

Następnie udaliśmy się do salki na 5 piętrze. W tym miesiącu mieliśmy przyjemność wysłuchać wykładu naszej koleżanki Joanny na temat przebaczenia. Na czym takie przebaczenie powinno polegać oraz dlaczego należy również przebaczyć sobie.

W części trzeciej spotkania, pracowaliśmy w grupach, a nasza praca polegała na przepracowaniu w sobie tematu: się wstydzę:, oskarżam siebie za:, potępiam siebie za: oraz nie mogę sobie podarować i nie mogę zapomnieć tego, że:.

W dniu 14 stycznia bieżącego roku o godzinie 15.00 w parafii św. Ignacego Loyoli na ulicy Stysia we Wrocławiu odbyło się kolejne spotkanie naszej Wspólnoty Trudnych Małżeństw „SYCHAR”. W czasie homilii Ojciec Maciej zwrócił uwagę na powołanie celnika Mateusza. Jezus przechodząc obok niego powiedział: „Pójdź za mną.” Mateusz wstał i poszedł za Jezusem, dołączając do grona Apostołów. Powołanie przez Jezusa nie jest płytkim zaproszeniem. To jest zaproszenie na stałe i na serio. Mateusz nie miał pojęcia co u niego w życiu ma się zmienić i jaka jest nauka Jezusa, jak będzie musiał zreformować swoje życie. Nie miał pojęcia o tym, że będzie musiał oddać życie dla Jezusa, że będzie kiedyś pisał Ewangelię. Jest kolosalna różnica w powołaniu przez człowieka i w powołaniu przez Jezusa. Za drugim człowiekiem nie możemy pójść, bo jest słaby, grzeszny, ułomny itd. To Jezus mówi do nas: „Pójdź za Mną”. Pójście za Jezusem łączy się z ryzykiem, tak jak w przypadku Mateusza, który w komorze celnej spędzał czas doskonale, bo wpływy były codziennie i miał zapewnione utrzymanie do końca życia.
Każdy z nas jest powołany przez Jezusa, tylko musimy sobie zadać pytanie, czy to powołanie do pójścia za Jezusem, za największym Autorytetem rzeczywiście traktujemy na serio. Przygoda wydaje się być ryzykowna, ale jest jedyna i właściwa. Nie bójmy się pójść za Jezusem z tego powodu, że możemy zrobić jakiś błąd.
Jezus mówi: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz Ci, którzy się źle mają”. Lekarz, do którego idziemy z naszą słabością cielesną najpierw z nami rozmawia, później bada, a potem wypisuje receptę. Odnosząc to do życia duchowego, można powiedzieć, że w tym przypadku dzieje się tak samo. Najpierw musimy odkryć to, co nam dolega duchowo, pozwolić, aby Pan Jezus nas zbadał duchowo, żeby zbadał nasze serce  i naszą  motywację, żeby zaglądnął do naszego ducha. Chodzi o to, żebyśmy z Nim porozmawiali na przykład na Adoracji i z pewnością otrzymamy receptę na nasze bolączki.
Na spotkaniu w małych grupach odpowiadaliśmy na pytania związane z naszą osobistą modlitwą (jak się modlimy, w jakich miejscach, w jakim czasie, kto jest dla nas autorytetem modlitewnym, czy nasza modlitwa nas zmienia i jakie są tego oznaki?). W ogólnym podsumowaniu pracy w grupach Ojciec Maciej zwrócił uwagę na fakt, że każdy z nas powinien mieć duchowego przewodnika, kapłana, który nas zna, u którego spowiadamy się co miesiąc i który pomaga nam w osobistym wzroście.

W dniu 10 grudnia bieżącego roku o godzinie 15.00 w parafii św. Ignacego Loyoli na ulicy Stysia we Wrocławiu odbyło się kolejne spotkanie naszej Wspólnoty Trudnych Małżeństw „SYCHAR”. Na spotkaniu z racji VI rocznicy istnienia naszego Ogniska gościliśmy znamienitą osobę – JE Księdza Biskupa Andrzeja Siemieniewskiego, który przewodniczył Eucharystii. W homilii zwrócił uwagę na Słowo Boże usłyszane w czasie Liturgii Słowa, które mówi o sile, o mocy, o potędze. Słowa św. Jana Chrzciciela miały moc skłaniania ku nawróceniu. To słowo moc, czy siła, czy potęga Boga ściśle wiąze się z naszą prośbą o miłosierdzie. Koronka do Miłosierdzia Bożego, to z jednej strony prośba, by ogarnęło nas Boże przebaczenie, ale miłosierdzie to coś znacznie więcej, niż tylko wybaczenie słabości. Miłosierdzie to też dostarczenie mocy, która na miejsce słabości wchodzi w ludzkie serce. Mówi o tym szczególnie psalm 40 w słowach: „Zaufałem Panu”. Bóg słyszy nasze wołanie szczególnie w chwilach dla nas trudnych. Bóg pochyla się nad nami i wydobywa nas „z dołu zagłady i z otchłani grzęzawiska.”. Im bardziej z grzęzawiska człowiek próbuje się wydostać, tym głębiej w nie wpada. Bóg w swoim miłosierdziu wydobywa nas z sytuacji, które po ludzku biorąc są bez wyjścia. Bóg „postawił moje stopy na skale”. Tą Skałą według św. Pawła jest Chrystus. Kiedy człowiek wychodzi z takiego „dołu zagłady” może oprzeć się na Chrystusie, na Jego Ewangelii, na Jego nauczaniu, na Jego przykazaniach, na Jego obecności, na Jego bliskości we Mszy św. W Psalmie 40 czytamy również, że „włożył w moje usta pieśń nową”, a więc usposobił moje usta do modlitwy. Miłosierdzie Boże zaczyna tworzyć z nas Wspólnotę. Psalm 40 kończy się słowami: „Oto idę, abym pełnił wolę Twoją, Panie.” Te słowa powtórzą się potem w liście do Hebrajczyków. Wspólnota taka jak nasza, która cyklicznie się spotyka po to, by się wspomagać razem, by przywoływać Miłosierdzie Boże, ale także po to, by iść i pełnić wolę Bożą, a więc by być znakiem dla świata, by być głosem Eliaszowym, by być głosem i znakiem wiary w dar Sakramentu Małżeństwa. Musimy być świadkami, bo prawda bez świadków się nie ostanie. Potrzebni dzisiaj są świadkowie na miarę św. Jana Chrzciciela.
Po Eucharystii na spotkaniu w salce na V piętrze ugościliśmy księdza Biskupa. Mieliśmy okazję podzielić się refleksjami na temat tego, czym jest dla nas bycie we Wspólnocie Trudnych Małżeństw „Sychar”. Ksiądz Biskup przytoczył historię ze swego życia, zachęcając nas do tego, byśmy byli odważnymi świadkami naszej wiary wobec innych, ponieważ każde spotkanie z drugim człowiekiem w duchu wiary, może być owocne dla obydwu stron. Na zakończenie zrobiliśmy wspólne zdjęcie z księdzem Biskupem.

W dniach 4-6 grudnia, zapraszamy na rekolekcje adwentowe organizowane przez nasze ognisko. Rekolekcje poprowadzi opiekun ogniska Sychar w Legnicy, ks. dr Tomasz Czernik. Każdego dnia, o godz. 18, będzie odprawiona msza św., po mszy konferencja. Temat rekolekcji:

„Nadzieja zawieść nie może, ponieważ Miłość Boża jest rozlana w sercach naszych”.

Szczegóły na plakacie

plakat-rekolekcje-sychar-wroclaw

                  Spotkanie WTM „Sychar”, odbyło się 12 listopada. Eucharystii przewodniczył O. Tomasz, który w czasie homilii rozważał przypowieść o ubogiej wdowie, zawartą w Ewangelii św. Łukasza. Ewangelista z racji swojej lekarskiej profesji starał się przedstawić Boga jako Miłosiernego Ojca, któremu niezwykle zależy na nas wszystkich.
Przedstawiona w przypowieści wdowa jest całkowicie zdana tylko na siebie. To tworzy dla niej sytuację całkowitej zależności. I ona wybiera kogoś wyjątkowego na swojego obrońcę. W Starym Testamencie przedstawiona jest podobnie Noemi, wdowa, która bardzo pokochała obydwie swoje synowe. Umarł jej mąż i synowie i wtedy te trzy kobiety zależne są od siebie.
Uboga wdowa z Ewangelii przychodzi do sędziego, który jest niezależny. Jezus go nazwał niesprawiedliwym sędzią. Nie wiemy z jakich powodów idzie do niego. Widzimy jak ta zależność w której się znalazła, została całkowicie wykorzystana przez jej kobiece, szlachetne serce. Umiała być absolutnie, do końca wytrwała. Przyszła do sędziego prosząc go, by ją obronił przed przeciwnikiem. Przez pewien czas ten niesprawiedliwy sędzia nie chciał tego uczynić. Na tym przykładzie możemy zobaczyć jak pozycja społeczna wpływa na zachowanie człowieka. Jak często wydajemy niesprawiedliwy osąd o sprawie, o człowieku o którym nie mamy całkowitego oglądu. Tylko Bóg jest sprawiedliwym Sędzią.
Św. Łukasz pokazuje nam 2 postacie: sędziego i wdowy. Czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę, gdy przyjdzie? W modlitwie potrzeba dwóch rzeczy: szczerości i wytrwałości. Z tą szczerością i wytrwałością warto przychodzić do   Jezusa, by mówić Mu: Jezu, daj mi wyjść poza moje ograniczenie. Ojciec Tomasz na zakończenie przytoczył ciekawe opowiadanie o królu i staruszce, aby jeszcze bardziej uzmysłowić nam, że wobec Jezusa mamy zawsze stawać w szczerości i otwartości serc.
Po Eucharystii na spotkaniu Andrzej przy pomocy prezentacji przybliżył nam i wyjaśnił w jaki sposób ma się w naszym życiu dokonać przyjęcie Chrystusa jako Pana i Zbawiciela. Przede wszystkim mamy sobie zdać sprawę Komu zawierzamy nasze życie, nasze sprawy, wszystkie obszary i dziedziny naszego życia. Dowiedzieliśmy się również czym charakteryzują się ludzie niewierzący, czym ci, którzy praktykują, ale nie wierzą oraz ci, którzy są głęboko wierzący.
Na zakończenie odmówiliśmy wspólnie modlitwę, powierzając siebie i swoje życie Jezusowi.
          Zachęcamy do odsłuchania homilii i zapoznania się z prezentacją: intronizacja.

Na ostatnim spotkaniu, które odbyło się 8 października Ojciec Maciej w swojej homilii zwrócił nam uwagę na Słowo Boże z Ewangelii „Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego i zachowują je.” Starajmy się tak słuchać Słowo Boże tak, by nasze serce pałało i „lampa” naszego serca zapaliła się oświetlając drogę nie tylko nam, ale również tym, którzy idą z nami. Chodzi tu nie tylko o słuchanie, ale i zachowywanie czyli wzięcie sobie do serca, wcielenie w życie tych słów, które słuchamy. To jest właśnie zapalenie lampy, która jest w naszym sercu. To w sercu Maryi od początku to serce się zapaliło,  kiedy Anioł powiedział jej pierwsze słowa. „A Maryja chowała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu” – tak pisze św. Łukasz. Słucha i rozważa, to znaczy, że Słowo, które słyszy wchodzi w jej serce. I temu Słowu, które wchodzi Ona potrafi podporządkować całe swoje życie. Maryja jest Błogosławioną, ale również Błogosławieni są ci, którzy słuchają Słowa Bożego. To Słowo w nich wchodzi, to Słowo w nich żyje, to Słowo w nich pracuje, to Słowo zachowują, żyją tym Słowem.
Jezus na pustyni był kuszony przez diabła. Diabeł mówił Mu, by z kamienia zrobił chleb. „Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym Słowem, które pochodzi z ust Bożych.” Człowiek żyje Słowem, które mówi Bóg. Słowo Boże daje nam życie duchowe. Błogosławieni, którzy słuchają Słowa Bożego, to Słowo w nich wchodzi, to Słowo zachowują, żyją tym Słowem.
Po Mszy i Adoracji przeszliśmy do salki na V piętrze i po modlitwie i przedstawieniu się rozpoczęliśmy pracę nad odpowiedzią na pytanie „Czy i jak przygotowujesz się do przeżycia Mszy Świętej”. Podzieliliśmy się na 4 grupy i każda z nich indywidualnie dyskutowała i przygotowywała odpowiedzi na postawione przed nami pytanie. Po 30 min zebraliśmy się i efekty naszej pracy w grupach wypisaliśmy na tablicy.

Oto sprawy o które staramy/powinniśmy się starać, aby godnie i owocnie przeżyć Eucharystię:
1. Zadbanie o stan łaski uświęcającej
2. Zastanowienie się nad naszą intencją
3. Zadbanie o post eucharystyczny
4. Przeczytanie czytań na dany dzień
5. Zadbanie o wygląd zewnętrzny
6. Staranie o punktualne przybycie
7. Wyciszenie się przed przyjściem
8. Przybycie ok 5 min wcześniej aby się przygotować do Mszy
9. Zastanowienie się nad moim darem na Eucharystię
10. rachunek sumienia przed spowiedzią powszechną
11. Wyłączenie telefonu kom.
12. Przygotowanie pieniędzy na tacę
13. Modlitwa w intencji kapana i obecnych o dobre, godne i owocne przeżycie Eucharystii

Po podsumowaniu każdy z nas przez chwilę zastanawiał się, co powinien zmienić w swoim przygotowaniu do Mszy Świętej.

      W dniu 10 września bieżącego roku o godzinie 15.00 w parafii św. Ignacego Loyoli na ulicy Stysia we Wrocławiu odbyło się kolejne spotkanie naszej Wspólnoty Trudnych Małżeństw „SYCHAR”. Na spotkaniu gościliśmy znamienitą osobę – nowego Ojca Proboszcza parafii Józefa Bireckiego SJ, który jest jednocześnie Superiorem Wspólnoty Jezuickiej.
Nasze spotkanie rozpoczęło się jak zwykle o godzinnie 15.00 Koronką do Miłosierdzia Bożego po której Eucharystii przewodniczył Ojciec Proboszcz, który wygłosił homilię. Zwrócił nam uwagę, że całe życie uczymy się prawdziwej miłości do Boga od rodziców, nauczycieli. W Ewangelii usłyszeliśmy słowa Jezusa: „Jeżeli kto Mnie miłuje, będzie zachowywał moją naukę , a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.” Zachowywanie Bożej nauki i przykazań jest związane z doświadczeniem Bożej miłości. Gdy grzeszymy, wówczas nie doświadczamy Bożej miłości i wydaje nam się, że Bóg o nas zapomniał. Im mniej w nas Boga i uznania Jezusa za swego Pana i Zbawiciela, tym więcej w nas bożków. I czasami potrzebne nam jest doświadczenie jakiegoś niepowodzenia i nędzy, by człowiek zrozumiał, że nie można na fałszywych podstawach budować szczęścia. Przykłady to: niewola narodu izraelskiego, który doświadczając jej, uświadamiał sobie, co złego uczynił. Jakże często nasze życie budujemy na różnych układach, układzikach, na naszej przebiegłości itd. zamiast budować nasze życie na jedynym, trwałym fundamencie jakim jest Jezus Chrystus. W dzisiejszym świecie wiele różnych rzeczy odciąga nas od Jezusa. Ważne jest, abyśmy przychodzili do Jezusa i mówili mu o wszystkim czego doświadczamy na co dzień. Ale z drugiej strony ważne jest, aby słuchać, co Jezus ma nam do powiedzenia: że nas kocha, że kroczy z nami na każdym etapie naszego życia, nawet w trudnościach i przeciwnościach. On jest z nami. Po usłyszeniu tych wskazań, które od Niego pochodzą musimy wprowadzić je w czyn. Tak jak Maryja, która mówi do nas, abyśmy czynili wszystko, co On nam powie. Tak jak w Kanie Galilejskiej stał się cud. W brudnych, niemytych stągwiach Jezus uczynił cud. Tak samo w nas grzesznych Jezus może uczynić cud. Dlatego musimy prosić o oczy wiary, abyśmy widzieli na co dzień cuda, które dzieją się w naszym życiu.
Po Eucharystii przeszliśmy do salki na górze, gdzie Ojciec Proboszcz powiedział nam kilka słów o sobie. Razem z Ojcem Maciejem w tym roku obchodzi 20 – lecie kapłaństwa. Najpierw był we Wrocławiu, potem w Nowym Jorku, a potem w Chicago gdzie zajmował się prowadzeniem radia „Deon”.  Ojciec Proboszcz obiecał nam stałą modlitwę w naszej intencji.
Kolejnym punktem programu była konferencja Ojca Macieja z cyklu „A,B,C Liturgii”. Dotyczyło ono przybliżenia tego co się dzieje na Mszy św. Starajmy się żyć zawsze w stanie łaski uświęcającej. Jak ktoś ma grzech to powinien natychmiast iść do Sakramentu Pojednania, by w pełni uczestniczyć we Mszy św.
Na początku Mszy św. po znaku Krzyża św. kapłan nas wita i mówi: „Pan z wami” albo „Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi” lub jeszcze inaczej. Po Akcie Pokuty mówimy lub śpiewamy „Panie zmiłuj się nad nami”. Istotne jest to zdanie. Czasami brakuje nam świadomości, że Pan Jezus jest naszym Panem. Jezus powinien być Panem wszystkich dziedzin naszego życia: rodziny, przyjaciół, pracy, nauki, biedy, bogactwa, stosunków osobistych, seksualności, pobudliwości itp…”
Są 4 formy aktu pokuty. Jedna z nich to: „Spowiadam się Bogu Wszechmogącemu i Wam Bracia i Siostry…”. Prosimy Boga, by odpuścił nam wszystkie grzechy. Po akcie pokuty kapłan mówi: „Niech się zmiłuje nad nami Bóg Wszechmogący…” Czy mamy wtedy świadomość, że grzechy zostały nam odpuszczone, że odpuszczone nam zostało to, że mogliśmy zrobić jakieś dobro, ale tego nie uczyniliśmy. Czy mamy świadomość, że te wszystkie słabości, naleciałości i ułomności zostały odpuszczone?
Czasami ludzie mówią na pamięć: „Spowiadam się Bogu Wszechmogącemu…”, ale tak naprawdę nie mają świadomości wobec kogo zgrzeszyliśmy. Przychodzimy na Eucharystię „zimni zupełnie”. W sercu nic się nie dzieje, bo nie myślimy o grzechach. Wpadamy na Mszę św. tuż przed rozpoczęciem. Kapłan sobie mówi, a my sobie. Jesteśmy w zupełnie innym miejscu. Czy czasami przy tym akcie sumienie wyrzuca nam, że nie jesteśmy godni Sakramentu.
Ludzie przestali przychodzić do kościoła, bo wszystko dla nich dzieje się na zewnątrz, a nie ma spotkania z rzeczywistością niewidzialną.
Czy rzeczywiście Jezus jest moim Panem?
Podczas Aktu Pokuty czy mamy świadomość z czym przychodzimy?

Homilię z lipca 2016 można obejrzeć pod adresem

https://archive.org/details/OjciecMaciejHomilia

 

Rozpoczynamy o godz. 15.00 w dolnym kościele na ul. Stysia koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie zostanie odprawiona Msza Św., a potem zapraszamy na Adorację Najświętszego Sakramentu.

Ok godziny 16.15 odbędzie się spotkanie w sali na 5 p.

Natomiast grupa wsparcia będzie miała swoje spotkanie/dyżur w III sobotę września – dnia 17.09.2016 o godzinie 17.00 (zapraszamy do salki na 5 piętrze).

Relacja ze spotkania z 9 lipca br.

W dniu 9 lipca 2016 r. odbyło się ostatnie przed przerwą wakacyjno-urlopową spotkanie naszego ogniska wrocławskiego, o zmienionym nieco układzie, gdyż rozpoczęliśmy o godz. 15.00 od części formacyjnej w Salce na Górze, którą poprzedziła Koronka do Miłosierdzia Bożego.

Na spotkaniu pojawił się gościnnie brat Daniel, kandydat na jezuitę, odbywający praktyki duszpasterskie w Parafii przy Stysia, a także trzy nowe osoby (w tym małżeństwo), które serdecznie witamy w naszej wspólnocie Sycharowskiej J. W tradycyjnej już  „rundce”, czyli dzieleniu się własnymi świadectwami, czy też refleksjami od ostatniego spotkania, przewijał się temat rekolekcji ignacjańskich FUNDAMENT w Gliwicach, w których, pod kierownictwem Ojca Macieja Konenca SJ, naszego opiekuna ogniska wrocławskiego, uczestniczyła spora część naszych Sycharowiczów, których gorąco zachęcamy do dzielenia się i umieszczania swoich  świadectw na stronie:

http://www.kryzys.org/viewtopic.php?t=14220&postdays=0&postorder=asc&start=14

 

Tematem formacyjnym spotkania była konferencja Ojca Macieja, z cyklu „Z kącika Liturgicznego – ABC Liturgii” tym razem o działaniach wykonywanych przez wiernych podczas liturgii, czyli o naszych gestach liturgicznych. Ojciec zaznaczył, iż z różnych stron można podchodzić do tematu liturgii, by oddać jej sedno podał, iż: Liturgia to świadome działanie człowieka mające na celu oddawanie chwały Panu Bogu, przez które sam człowiek się  uświęca. Ojciec zwrócił nam baczną uwagę by nasza postawa była godna Osoby, z którą się spotykamy, czyli godna Majestatu Boga samego. Padło wiele przykładów gestów liturgicznych,  a oto kilka z nich:

–          w czasie Eucharystii znak krzyża robimy tylko na rozpoczęcie Mszy Świętej jak i na zakończenie przy błogosławieństwie Kapłana, nie ma takiej potrzeby by żegnać się przed Komunią św., czy po,

–          wchodząc do Kościoła maczamy prawą dłoń w wodzie święconej i robimy pobożnie znak Krzyża świętego (można wspomnieć swój własny Chrzest św., który włączył nas do wspólnoty Kościoła)

–          przed Ołtarzem, przed Tabernakulum, czy przechodząc przez środek Kościoła przyklękamy na prawe kolano, a nie przykucamy, czy przechodząc w pośpiechu, żegnamy się byle jak

–          nie siedzimy w Kościele  z nogą założoną na nogę gdyż mamy świadomość żywej obecności Pana Jezusa w Tabernakulum

Pamiętajmy, że modlimy się nie tylko myślą, mową, ale także postawą ciała więc dbajmy by nasze gesty podczas liturgii służyły czci i chwale Bożej, i były wyrazem naszej miłości do Pana Boga.

W czasie homilii Ojciec Maciej zwrócił uwagę na fakt powołania proroka Izajasza.

To Bóg jest inicjatorem naszego powołania.Bóg przygotowuje nasze serca, oczyszcza je i wtedy możemy powiedzieć z otwartym sercem: „Oto ja, poślij mnie.”

Gdy Bóg kogoś posyła, to daje mu też swoje błogosławieństwo. Pan Bóg uzdalnia tych, których posyła, czyli marnych, słabych ludzi. Bóg daje uzdolnienia tym wszystkim, którzy są słabi i grzeszni.

Druga ważna myśl, to przestroga Jezusa, żeby bać się złego ducha. Nie mamy bać się tych, którzy zabijają ciało, bo nic więcej złego zrobić nie mogą. Nie mamy bać się również tych, którzy o nas źle mówią. Musimy upodabniać się do Jezusa i wtedy żadne ludzkie gadanie nas nie wzruszy. Tylko z Jezusem, we współpracy z Nim możemy być pewni, że nic złego nam nie grozi.

Bać się mamy tego, który może duszę naszą zatracić. Dlatego tak ważne jest byśmy byli stale w stanie łaski uświęcającej.

20-lecie Kapłaństwa Ojca Macieja
W dniu 29 czerwca 2016 r. o godz. 18.00 na Stysia świętowaliśmy podczas uroczystej Eucharystii 20-tą rocznicę święceń Kapłańskich naszego Ojca Macieja Konenca SJ, opiekuna wrocławskiego ogniska Wspólnoty Trudnych Małżeństw Sychar.
Mszy Świętej koncelebrowanej przewodniczył Proboszcz Parafii pw. Św. Ignacego z Loyoli Ojciec Paweł Pasierbek SJ, który tego dnia obchodził 21 rocznicę święceń Kapłańskich, a także swoje imieniny.
W okolicznościowej homilii Ksiądz Proboszcz przywołał sylwetki św. Piotra i Pawła, dwóch filarów Kościoła Chrystusowego, którzy borykając się z ludzką ograniczonością, podążyli za Jezusem jak za drogocenną perłą, odkrywając w tym najgłębszy sens  i cel ich życia. Nawiązał ich przykładem do posługi kapłańskiej Ojca Macieja rozpoczętej przed 20-tu laty w Krakowie, w którego Pasterzowaniu,  w drobnej części dane nam było uczestniczyć, i za to Chwała Panu Jezusowi!!!
Wdzięczni Panu Bogu za Dar Osoby Ojca Macieja dla naszej Wspólnoty polecajmy dalszą Jego posługę Kapłańską Panu Jezusowi, Najwyższemu Kapłanowi, a także opiece Matki Najświętszej.
Za wstawiennictwem Świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz patrona Jezuitów  Świętego Ignacego z Loyoli wypraszajmy obu naszym kapłanom łaskę bycia wiernymi Towarzyszami Jezusowymi!

UWAGA!
W sierpniu mamy wakacje i w związku z tym nie będzie spotkania w drugą sobotę,
ani Grupy Wsparcia w trzecią sobotę miesiąca.
Najbliższe spotkanie Ogniska Sychar we Wrocławiu dnia 10.09.2016 o godzinie 15.00

Zapraszamy na najbliższe spotkanie Ogniska Sychar we Wrocławiu, które odbędzie się w II sobotę miesiąca czyli w dniu 09.07.2016 r.

Rozpoczynamy o godz. 15.00 w dolnym kościele na ul. Stysia koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie zostanie odprawiona Msza Św., a potem zapraszamy na Adorację Najświętszego Sakramentu.

Ok godziny 16.15 odbędzie się spotkanie w sali na 5 p.

Natomiast grupa wsparcia będzie miała swoje spotkanie/dyżur w III sobotę czerwca – dnia 16.07.2016 o godzinie 17.00 (zapraszamy do salki na 5 piętrze).

11 czerwca 2016 na naszym spotkaniu WTM „SYCHAR” w czasie homilii Ojciec Maciej, Opiekun duchowy naszego ogniska zwrócił uwagę na postać biblijnego św. Barnaby, który jak się wydaje jest nie bardzo znany ludziom. Jego pierwotne imię, to Józef, ale Apostołowie dali mu imię Barnaba, co oznacza „Syn Pocieszenia”, czyli ten, który daje dobre rady, który dodaje otuchy. Musimy więc popatrzeć na postać Barnaby i spróbować zaczerpnąć coś z jego duchowości. To właśnie Barnaba przygarnął Szawła z Tarsu w momencie, gdy został dotknięty łaską Bożą.

Po Eucharystii Ojciec Maciej podczas konferencji mówił nam o Różańcu w jaki sposób go odmawiać, żeby nie stał się „pustosłowiem i mantrą”, a budowaniem relacji z Bogiem i kontemplacją Słowa Bożego. Wzór możemy zaczerpnąć z metody odmawiania Różańca przez Domowy Kościół. Żeby lepiej wejść w rozważanie poszczególnych Tajemnic, w czasie każdej „zdrowaśki” po słowie Jezus staramy się zrobić dopowiedzenie. Czyli na przykład przy tajemnicy Śmierci na Krzyżu Pana Jezusa mówimy: „Jezus, który jest naszym Zbawicielem” i dalej odmawiamy Święta Maryjo” do kolejnego Zdrowaś Maryjo i słowa „Jezus – który oddał za nas życie.”

Kolejnym punktem konferencji było tzw. „ABC Liturgii”. Pierwsza część dotyczyła słowa „Amen” czyli „Niech się tak stanie.” W Liturgii Eucharystycznej mówimy je kilkakrotnie po modlitwie kapłana i wtedy  musimy sobie uświadomić jak bardzo ważne jest zakończenie właśnie tych modlitw słowem „Amen”.

W ostatniej części Ojciec Maciej z troską zwrócił się do nas, bo leży Mu na sercu nasz rozwój duchowy. Zaapelował do nas, abyśmy nie trwali w stagnacji, ale starali się pracować nad sobą czytając Słowo Boże, rozważając teksty, które Ojciec przygotowuje nam z miesiąca na miesiąc i wdrażając je w życie.

Treść homilii i konferencji dostępne są na stronie internetowej naszego ogniska.

Zapraszamy na najbliższe spotkanie Ogniska Sychar we Wrocławiu, które odbędzie się w II sobotę miesiąca czyli w dniu 11.06.2016 r.

Rozpoczynamy o godz. 15.00 w dolnym kościele na ul. Stysia koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie zostanie odprawiona Msza Św., a potem zapraszamy na Adorację Najświętszego Sakramentu.

Ok godziny 16.15 odbędzie się spotkanie w sali na 5 p.

Natomiast grupa wsparcia będzie miała swoje spotkanie/dyżur w III sobotę czerwca – dnia 18.06.2016 o godzinie 17.00 (zapraszamy do salki na 5 piętrze).

W maju na naszym spotkaniu gościliśmy Ojca Proboszcza, który wygłosił do nas homilię. Zadał nam w niej podstawowe pytanie: Jak trzeba kochać, żeby oddać za kogoś życie? W pierwszej kolejności czyni to za nas Jezus. Jego postawa musi być dla nas ideałem. Kto wziął wzór z Jezusa? Św. Maksymilian Kolbe na przykład. Czy ktoś kto oddaje życie za przyjaciela jest kimś, kto nie szanuje życia i nie kocha? Jeśli chcemy to uczynić w sposób świadomy i dobrowolny, to musimy bardzo życie kochać. To nie jest forma ucieczki. To jest dar Boży, który ofiarowuję Bogu z miłości do człowieka. W miłości możemy się w pełni realizować. Kolejną osobą jest św. Joanna Beretta Mola. Jej miłość była tak niezwykła i wielka. Miłość to też właściwe napominanie dla dobra bliźniego.

         Po Mszy św. dziękowaliśmy Ojcu Proboszczowi za jego błogosławieństwo dla naszej Wspólnoty przez cały czas jego pasterzowania w parafii św. Ignacego Loyoli. Ojciec Proboszcz powiedział, że ceni Wspólnotę „Sychar” za to, że walczy o swoje małżeństwa. Ceni to, jak bardzo członkowie tej wspólnoty się zmieniają. Ojciec Proboszcz wie o tym, bo bardzo dużo rozmawia z naszym Ojcem Maciejem. Dlatego ważne jest, aby znać prawa wspólnoty jako takiej i jej obecność w Kościele. Św. Paweł pisze w swoim liście do Koryntian o charyzmatach.. Dlatego Kościół jest piękny, bo jest różnorodny. Im szybciej uda nam się zaakceptować, to co się dzieje w naszym życiu, tym prędzej uda nam się pracować nad sobą. Nie można być ciągle niezadowolonym, ale trzeba się rozwijać. Kobieta cudzołożna powinna zostać ukamienowana. Ale wyobraźmy sobie, że nagle przychodzi jej mama i zaczyna ją bronić. To trudna sytuacja i wydaje się, że nie do rozwiązania. Nie da się jej rozwiązać jednym zapisem prawnym. Wspólnota nie może się tylko opierać na przesłankach prawnych.

Zapraszam do zapoznania się z homilią O. Proboszcza pod adresem: http://archive.org/details/SpotkanieMajowe2016

Ojciec Maciej zwrócił uwagę na postawę św. Szczepana, pierwszego męczennika, który bardzo umiłował Pana Jezusa. Podobnie jest z Apostołami, którzy cierpliwie i pokornie służyli innym. Są sprawy, które dzieją się bez naszego udziału, sprawy o których nie wiemy, które dzieją się bez naszej interwencji. Musimy sobie uświadomić, że Pan Jezus jest inny. Być może przychodzi nam pokusa, by Pan Jezus zrobił tak jak my chcemy. Ale On jest inny. Czasami nagle coś się wydarza, nagle coś się dzieje, bez naszego udziału. Jak bardzo potrzebna nam jest ufność w pana Jezusa, który jest inny. Jeszcze dużo czasu musi upłynąć zanim my sami wreszcie ze swojego układania spraw, tak jak nam się wydaje. W Starym Testamencie Izraelici mieli na pustyni do czynienia z wężami. Chcieli, żeby Bóg zabrał im te węże, ale Pan Bóg zrobił po swojemu. Zabrał im węże, ale dał im węża i umieścił na palu. Ocalił tych, którzy byli Bogu posłuszni. Rezygnacja z własnego planu i przylgnięcie do Jezusa zaowocuje błogosławieństwem. Oddajmy ster Jezusowi i pozwólmy działać Jezusowi. Ile dobra się stało, kiedy nasze ja poddamy Jezusowi?

W drugiej części wysłuchaliśmy świadectwa powrotu do siebie Mariusza i Barbary, małżeństwa, które prowadzi ognisko w Rydułtowach. Świadectwo w całości można odsłuchać na naszej stronie internetowej

Zapraszam do zapoznania się z Homiliami  o. Macieja.

Serdecznie zapraszamy na FUNDAMENT ćwiczeń duchowych czyli 5-dniowe rekolekcje ignacjańskie.

Rekolekcje ignacjańskie są traktowane jako etap wstępny, w którym rekolektant uczy się przedłużonej modlitwy medytacyjnej opartej na Słowie Bożym, codziennego rachunku sumienia, korzystania z kierownictwa duchowego oraz wyciszenia wewnętrznego i milczenia zewnętrznego.

Warunki owocnego odprawienia Ćwiczeń Duchowych:

  • szczere pragnienie przeżycia Ćwiczeń z pobudek religijnych
  • przynajmniej zaczątkowe doświadczenie modlitwy myślnej
  • umiejętność analizowania i wypowiadania swoich uczuć, wewnętrznych konfliktów i trudności, szczególnie tych, które budziłyby jakieś obawy i lęki
  • postawa otwartości przed kierownikiem duchowym oraz akceptacja dzielenia z nim wewnętrznych przeżyć
  • wewnętrzne skupienie i zachowanie całkowitego milczenia
  • całkowita dobrowolność uczestniczenia w rekolekcjach (osobiście podjęta decyzja)

 

Zasadniczym tematem wstępnego etapu rekolekcji ignacjańskich jest Fundament Ćwiczeń duchowych. W rozważaniach wspólnych, jak też w codziennej osobistej modlitwie będą podjęte m.in. następujące tematy: doświadczenie Boga jako Ojca dającego życie, życie ludzkie jako wielki dar, cel ludzkiego życia, odpowiedzialność za życie, zranienia życiowe i ich uzdrowienie, Jezus Chrystus drogą do Ojca.

Proszę mieć ze sobą Pismo św. Starego i Nowego Testamentu a także notatnik dla zapisywania ważnych rzeczy: doświadczeń duchowych, spostrzeżeń czy pomocy do modlitwy, refleksji i odkryć.

 

Program dnia zawiera m.in.:

  • dwa wprowadzenia do modlitwy (punkta)
  • konferencję pogłębiającą życie wewnętrzne
  • cztery czasy modlitwy (medytacje)
  • Eucharystię z homilią
  • codzienny rachunek sumienia
  • rozmowę z kierownikiem duchowym czyli osobą towarzyszącą (ok. 20 min. każdego dnia)

Kierownik duchowy w codziennym spotkaniu stara się pomóc rekolektantowi w rozumieniu sposobu, w jaki Bóg go prowadzi w życiu i a także w Ćwiczeniach.

 

W okresie osobistego przygotowania do odprawienia 5-dniowych rekolekcji zachęca się do codziennej, przedłużonej modlitwy. W sposób szczególny należałoby prosić o hojność i otwartość wobec działającego Boga oraz o światło i mądrość Ducha Świętego dla siebie samego i prowadzących rekolekcje.

 

Rekolekcje rozpoczynamy: 1 lipca a kończymy 6 lipca 2016

Proszę dojechać do Gliwic do godziny 16.00.

Miejsce: Centrum THEOTOKOS – Gliwice, ul. Kopernika 63A

Posiadamy: 7 pokoi (1-osobowych) i 16 (2-osobowych)

Cena: 470 zł. (jedynka) i 400 zł. (dwójka) od osoby

Posiłki: (śniadanie, obiad, kolacja, przerwy kawowe)

 

FORMULARZ ZAPISU JUŻ WKRÓTCE

Dla każdego z uczestników rekolekcji ( Fundamentu), po zapisaniu się  będzie wysłana ankieta/zgłoszenie ( kilka danych o sobie), które należy wypełnić i odesłać na adres :konenc@interia.pl. Dlatego na mój adres, aby była zachowana w jak największym stopniu dyskrecja, odnośnie spraw, o których ankieta zgłoszeniowa traktuje. Tak czynimy wzorem naszych (jezuickich) domów rekolekcyjnych.

o.Maciej Konenc SJ

 

Więcej informacji na stronie (na której również należy szukać formularza do zapisów):

Rekolekcje Ignacjańskie dla Sycharków

Na sobotnim spotkaniu formacyjnym 12 marca 2016 r. było nas nieco mniej niż zazwyczaj bo ok. 25 osób, z uwagi na to, iż część Sycharowiczów przebywała na rekolekcjach w Dąbrowicach wygłoszonych przez dr Mieczysława Guzewicza w temacie: „Jedność w małżeństwie. Jak budować? Jak ratować?

Na spotkanie przybyły też trzy nowe osoby: Małgosia, Ania i Agnieszka, które serdecznie witamy w naszej wspólnocie Sychar.

Tradycyjnie już rozpoczęliśmy o 15.00 Koronką do Miłosierdzia Bożego, a następnie Ojciec Maciej odprawił Eucharystię i wygłosił homilię, w której m.in. odniósł się do Jezusowego sposobu przemawiania. Powiedział, iż wobec Jezusa i Jego słów nie można przejść obojętnie, że trzeba się opowiedzieć albo ZA albo PRZECIW Jezusowi. Ojciec poruszył ciekawą kwestię odnośnie Jezusowego „przemawiania”, a mianowicie, że:

  • jeszcze nikt nie przemawiał w ten sposób;
  • że za Jezusowym przemawianiem idzie coś więcej!, że za Jego Słowem idzie rzeczywistość;
  • że jeżeli Jezus mówi „Pokój Wam” to za tymi słowy idzie moc sprawcza, tak jakby słowa Jezusa były natychmiast wykonalne! Mówi Pokój Wam i ten POKÓJ się dzieje…!

Kolejną kwestią z homilii była nocna rozmowa Nikodema z Jezusem, która to rozmowa coś w Nikodemie zmieniła! Ojciec dodał, iż nie jest łatwo powiedzieć coś pod prąd, że tylko „śnięte ryby i śmieci płyną z prądem”, a co jest zdrowe to płynie pod prąd.

Te poruszone kwestie Ojciec zostawił naszej głębszej refleksji, na zakończenie dodając, iż będzie prosił Boga byśmy nie stawiali przeszkód dla działania Łaski Bożej w nas.

 

Na drugiej części spotkania nasi Panowie zgotowali nam niespodziankę, z okazji Dnia Niewiast, były i łakocie i serdeczności.

Kolejnym punktem była prezentacja Tomasza o naszej Wspólnocie Trudnych Małżeństw Sychar, w której przybliżona została nam struktura organizacyjna wspólnoty, sylwetka założyciela Andrzeja Szczepanika i naszego krajowego moderatora ks. Pawła Dubowika. Prezentacja była konsekwencją spotkania liderów, moderatorów i opiekunów duchowych, które miało miejsce w Nysie 5-7 lutego 2016 r., nasze ognisko reprezentowała 5-cio osobowa delegacja Sycharowiczów, na czele z liderką Elżbietą.

Na zakończenie Ojciec Maciej wygłosił nam obszerną i bogatą w tematy do osobistej refleksji konferencję opracowaną na kanwie księgi Samuela, zachęcając do osobistego pochylenia się nad  fragmentami Pisma świętego i odszukania w historii Samuela nas samych, swoich doświadczeń życiowych, bo jak dodał Ojciec Maciej: (…) Słowo Boże zostało napisane dla nas, i tam jest o nas samych, o czym sami już nie raz się przekonaliśmy.

Konferencja o.Macieja o Samuelu

 

Po spotkaniu czekała nas kolejna niespodzianka, a mianowicie wspólna biesiada przy pizzy, podczas której w serdecznej atmosferze świętowaliśmy Dzień Kobiet, ciesząc się sobą, a także dzieląc się naszymi spostrzeżeniami z bogatego w różne tematy mijającego spotkania ogniskowego.

W imieniu wszystkich Sycharowiczek, serdecznie DZIĘKUJEMY naszym Panom za uświetnienie naszego święta  J

Magda

Ostatnie spotkanie naszej Wspólnoty odbyło się w sobotę 13 lutego.

Jak zwykle po Koronce do Miłosierdzia Bożego uczestniczyliśmy w Eucharystii, którą odprawił Ojciec Maciej. W pięknej homilii zwrócił nam uwagę na to, jak istotne jest dbanie o swój własny rozwój, o swoje nawrócenie. Nie mamy się oglądać na innych, jak wygląda droga ku nawróceniu kogoś innego, naszego współmałżonka. To nasze nawrócenie jest bardzo istotne.

W czasie spotkania, które odbyło się w po Eucharystii Małgosia zaprezentowała nam na podstawie konferencji księdza dra Marka Dziewieckiego różne rodzaje miłości z którymi spotykamy się dzisiaj we współczesnym świecie. Przy pomocy przygotowanej prezentacji pięknie pokazała czym różnią się one między sobą i czym się charakteryzują.

Ela

Na spotkanie, które odbyło się w dniu 09 stycznia 2016 zjawiło się około 40 osób.

Tradycyjnie już – spotkanie rozpoczęliśmy Koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie Ojciec Maciej odprawił mszę świętą oraz wygłosił homilię. Po Mszy św. odbyła się adoracja przed Najświętszym Sakramentem oraz indywidualne błogosławieństwa naszego Pana – Jezusa Chrystusa.

Następnie udaliśmy się do salki na 5 piętrze. W tym miesiącu mieliśmy przyjemność wysłuchania konferencji o. Macieja na temat Jana Chrzciciela. Tekst z tej konferencji został umieszczony na osobnej stronie internetowej jest również dostępny w zakładce dokumentów o. Macieja.

Warto przeczytać wspomniany artykuł, który nie jest tylko do przeczytania, ale – jak pisze sam o. Maciej – „(..) jest do głębokiej refleksji modlitewnej nad naszym życiem i do podjęcia dobrych kroków – decyzji, nawrócenia (..)”

Zapraszam również do zapoznania się z Homiliami  o. Macieja.

List Pasterski Episkopatu Polski na Niedzielę Świętej Rodziny – 27.12.2015

Drodzy Siostry i Bracia!

 

Trwając w zadumie nad ubogim żłóbkiem, wpatrujemy się w pogodne twarze Dzieciątka Jezus, Maryi i Józefa. W naszych domach przeżywamy tajemnicę Bożego Narodzenia, która prowadzi każdego człowieka do podstawowego pytania o miłość. Ojciec posyła do nas swojego Syna, aby zaświadczył o miłości i głosił Ewangelię o Bogu bogatym w miłosierdzie.

W obecnym roku przeżywaliśmy jako Kościół XIV Zwyczajny Synod Biskupów, którego temat brzmiał: „Powołanie i misja rodziny w Kościele i świecie współczesnym”. Refleksja synodalna prowadziła do zgłębienia tajemnicy ludzkiej miłości wyrażającej się w małżeństwie i rodzinie. Wdzięczni za to wydarzenie, chcemy iść razem jako wspólnota wierzących i realizować powołanie do świętości, którym Bóg nas obdarzył.

Młodzi ludzie pytani o ideał szczęścia, niezmiennie odpowiadają, że chcieliby zawrzeć małżeństwo i założyć szczęśliwą rodzinę. Niestety, jak możemy to zaobserwować, z różnych powodów część z nich nie spełnia swoich marzeń, uciekając przed odpowiedzialnością. Synod, odnosząc się do tej rzeczywistości, wskazał, że źródłem takich decyzji jest często lęk przed przyszłością, wyrażający się w niechęci do podejmowania stałych zobowiązań. Potrzeba więc świadectwa radosnych i świętych małżeństw, dzięki któremu ludzie młodzi, ale także i małżonkowie przeżywający kryzysy uwierzą w miłość.

Liturgia słowa prowadzi nas dzisiaj do odkrywania rodzinnego szczęścia. Jego źródłem są wzajemne relacje otwarte na obecność Boga i drugiego człowieka. Wspólna modlitwa, posiłek przy jednym stole, rodzinne świętowanie sprawiają, że odkrywamy radość bycia ze sobą i dla siebie. Niestety wielu rodziców ze smutkiem stwierdza, że nie mają czasu ani dla współmałżonka, ani dla swoich dzieci. Brak rozmowy, wspólnego spędzania wolnego czasu często skutkuje nieufnością i załamaniem się relacji rodzinnych. Nie można tworzyć trwałej wspólnoty, jeżeli brakuje zrozumienia i szacunku. Wyrażają się one w uważnym słuchaniu drugiego, w chęci pomocy i podjęciu odpowiedzialności każdego z członków rodziny za powierzone mu obowiązki.

Wiemy jednak dobrze, że wzajemny szacunek nie wystarczy do tworzenia relacji rodzinnych. Każdy człowiek potrzebuje miłości i jest zdolny do jej realizacji. Jak przypomniał Sobór Watykański II w dokumencie Gaudium et spes, człowiek „[…] nie może odnaleźć się w pełni inaczej jak tylko przez bezinteresowny dar z siebie samego” (Gaudium et spes, 24). Ten, kto kocha, nie musi się niczego obawiać, bo rozumie, że tylko poprzez dar z siebie może zapewnić drugiej osobie szczęście. Oddanie się sobie wzajemnie i zdolność do bezinteresownej miłości biorą swój początek w Bożym akcie stwórczym. Bóg bowiem nie chciał, aby człowiek był sam, ale uzdolnił jego serce do miłości. Święty Jan Paweł II w adhortacji Familiaris consortio, mówiąc o zadaniach rodziny chrześcijańskiej, stwierdził, że pierwszym wśród nich jest tworzenie wspólnoty osób (por. FC,18). To doświadczenie jedności i bliskości staje się okazją do przeżywania prawdziwej radości wiary. Małżeństwo nie jest rzeczywistością smutku i niesienia ciężarów ponad siły, nie jest problemem, ale jest szansą dla każdego z członków rodziny na pełny rozwój. Ojciec Święty Franciszek wielokrotnie wzywał małżonków chrześcijańskich do radości wiary, która promieniuje i przemienia cały świat.

Do tej rzeczywistości wracali ojcowie synodalni. Omawiając problemy współczesnych małżeństw i rodzin, podkreślali, że w wielu przypadkach to egoizm i skrajny subiektywizm stoi na przeszkodzie do zawarcia sakramentalnego małżeństwa. Dlatego konieczna jest stała i systematyczna formacja małżeństw i rodzin, które ożywione duchem wiary poprowadzą swoje dzieci ku Chrystusowi. Wiara pozwala człowiekowi otworzyć się na cud miłosierdzia Bożego i wprowadza go na drogę przebaczenia. Dziś, gdy tak wiele jest zagubionych małżeństw, gdy wiele z nich niemal zatraciło świadomość ostatecznego znaczenia życia małżeńskiego i rodzinnego, trzeba przypominać, że małżeństwo sakramentalne jest komunią pomiędzy Bogiem i ludźmi. Osoby żyjące w małżeństwie nie zostają same i nie są skazane wyłącznie na siebie, ale żyją w obecności Boga, czerpiąc z łaski sakramentalnej.

Odkrywając prawdę o człowieku stworzonym przez Boga, chcemy razem z uczestnikami synodu zdecydowanie przypomnieć, że małżeństwo to – zawsze i wyłącznie – relacja dwóch osób, mężczyzny i kobiety, którzy łączą się ze sobą w jednym i nierozerwalnym przymierzu i są otwarci na owoc swojej miłości, którym są dzieci. Jakiekolwiek próby wprowadzania innych definicji małżeństwa i rodziny spotykają się z naszym zdecydowanym sprzeciwem. Zachęcamy rodziny, aby odważnie odrzucały zakusy zwolenników ideologii gender, którzy próbują narzucić poglądy niezgodne z naturą człowieka.

Podczas synodu wielokrotnie podkreślano konieczność towarzyszenia na drodze wiary dzieciom, młodzieży, małżeństwom i rodzinom. Musi być ono oparte na wspólnym odkrywaniu obecności Jezusa Chrystusa w życiu każdego człowieka. Pierwszymi świadkami wiary są rodzice, którzy mają obowiązek przekazywania jej swoim dzieciom. Nikt i nic nie może zastąpić rodziców w tym zadaniu. Święty Jan Paweł II napisał w Familiaris consortio: „Rodzina chrześcijańska jest pierwszą wspólnotą głoszenia Ewangelii osobie ludzkiej, która jest w stałym rozwoju, i doprowadzenia jej, poprzez stopniowe wychowanie i katechezę, do pełnej dojrzałości ludzkiej i chrześcijańskiej” (FC, 2).

Żadna rodzina, nawet najszczęśliwsza, nie powinna jednak zamykać się na inne wspólnoty i zapominać o obowiązku dzielenia się Ewangelią. Wychodząc temu naprzeciw, ojcowie synodalni proponowali, aby w każdej parafii powstały wspólnoty małżeńskie i rodzinne, które spotykałyby się systematycznie na modlitwie, pogłębiałyby swoją formację i głosiły Dobrą Nowinę we własnym środowisku.

Obrady synodu prowadziły także do podkreślenia uzdrawiającej siły miłosierdzia. W Roku Miłosierdzia, który ustanowił Papież Franciszek, jesteśmy zaproszeni do tego, aby nie tylko częściej korzystać z daru przebaczenia w sakramencie pokuty i pojednania, ale także okazać się  miłosiernymi dla naszych braci i sióstr, którzy zawinili wobec nas. Rodzina jest przecież pierwszą szkołą miłosierdzia, w której uczymy się praktykować uczynki miłosierne względem ciała i duszy na wzór naszego Mistrza Jezusa Chrystusa.

Zachęcamy do modlitwy w intencji małżeństw i rodzin, zwłaszcza tych, które przeżywają problemy, którym grozi rozpad, w których brakuje jeszcze bezinteresownej miłości. Naszą modlitwą powinniśmy ogarnąć te kobiety, które z różnych względów zdecydowały się na zabicie swojego nienarodzonego dziecka. Prośmy także o miłosierdzie dla mężczyzn, którzy nie potrafili wziąć odpowiedzialności za nowe życie i zachęcali do aborcji dziecka lub ją finansowali. Jesteśmy zaproszeni przez papieża Franciszka, aby – nie wpadając w pokusę łatwego osądzania i potępiania – nieść wszystkim posługę miłosierdzia.

Miłosierdzie możemy czynić tylko w prawdzie. Dlatego przypominamy, że nauczanie Kościoła oparte na Słowie Bożym i Tradycji odnośnie do osób rozwiedzionych a żyjących w nowych związkach zostaje podtrzymane. Osoby te nie mogą przyjmować Komunii św., ponieważ nie żyją w związku sakramentalnym. Niemożność przyjmowania sakramentu Eucharystii nie ma charakteru wykluczającego czy dyskryminującego, ale odzwierciedla tylko obiektywną sytuację tych osób w Kościele. Zachęcamy ich do uczestniczenia we Mszy Świętej, rozważania Słowa Bożego, wytrwania na modlitwie, włączania się w dzieła miłosierdzia i w pracę na rzecz wspólnot parafialnych. Nikogo nie potępiamy, a jako ludzie wierzący chcemy prowadzić do spotkania z przebaczającym Chrystusem. Dlatego zapraszamy do modlitwy w intencji małżonków i dzieci, których dotknął dramat rozpadu małżeństwa, a także do ofiarowania im naszego wsparcia. Przypominamy rozwiązania zawarte w Familiaris consortio i prosimy, aby wierni stosowali się do tych zaleceń, w myśl których do Komunii św. nie mogą przystąpić osoby rozwiedzione, żyjące w nowym związku, jeżeli nie otrzymały stwierdzenia nieważności małżeństwa i nie zawarły sakramentalnego związku małżeńskiego.

W przypadku braku stwierdzenia nieważności małżeństwa wierny pragnący przystąpić do Komunii św., powinien zerwać grzeszną relację. Owszem, istnieją sytuacje szczególne, kiedy po ludzku rozstanie wydaje się niemożliwe, np. ze względu na konieczność wychowania dzieci z nowego związku. W takich przypadkach osoby po rozwodzie, żyjące w nowym związku, mogą przyjąć Komunię św. pod warunkiem, że „postanawiają żyć w pełnej wstrzemięźliwości, czyli powstrzymywać się od aktów, które przysługują wyłącznie małżonkom” (Familiaris consortio, 84).

W dzisiejsze święto dziękujemy wszystkim małżeństwom i rodzinom, które pomimo trudności trwają przy Chrystusie i z wiarą pokonują piętrzące się przed nimi problemy. Chcemy zachęcić ich, aby – jak Święta Rodzina z Nazaretu – budowali swoje życie w oparciu o dar z siebie i codziennie okazywane miłosierdzie. Jak słyszeliśmy we fragmencie Ewangelii według św. Łukasza, Jezus posłuszny swoim rodzicom wzrastał w mądrości, w latach, w łasce u Boga i ludzi (por. Łk 2,52).

Życząc wszystkim rodzinom, aby ten zbliżający się Rok Pański 2016 stał się okazją do autentycznego duchowego wzrostu, z serca błogosławimy.

Podpisali: Pasterze Kościoła katolickiego w Polsce

obecni na 371. Zebraniu Plenarnym

Konferencji Episkopatu Polski na Jasnej Górze

w dniu 26 listopada 2015 r.

Zapraszamy na najbliższe spotkanie Ogniska Sychar we Wrocławiu, które odbędzie się w II sobotę miesiąca czyli w dniu 12.12.2015 r.

Rozpoczynamy o godz. 15.00 w dolnym kościele na ul. Stysia koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie zostanie odprawiona Msza Św., a potem zapraszamy na Adorację Najświętszego Sakramentu.

Ok godziny 16.15 odbędzie się spotkanie w salce parafialnej na 5 piętrze.

Natomiast grupa wsparcia będzie miała swoje spotkanie/dyżur w III sobotę grudnia – dnia 19.12.2015 o godzinie 17.00 (zapraszamy do salki na 5 piętrze).

Kochani bardzo serdecznie zachęcam i zapraszam do wzięcia udziału w rekolekcjach w życiu codziennym, które przygotowałem na czas Adwentu 2015. Tym bardziej, że w ten czas wpisuje się Rok Miłosierdzia, który papież Franciszek ogłosi i rozpocznie się w dniu 8 grudnia 2015 a zakończy w uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata 20 listopada 2016. Przekonany jestem, że warto na ten temat – Bożego Miłosierdzia – rozważać i rozważać, bo jest ono nie do wyczerpania. Warto pozastanawiać się na modlitwie, w świetle Słowa Bożego nad tą Boga wielkością i tajemnicą. Ten temat nigdy się nie zdezaktualizuje. Słowo Boże będzie nas – jak zawsze – prowadzić i ukazywać tę niezgłębioną Bożą Miłość, z której przecież wszyscy korzystamy, choćby przystępując do sakramentu pokuty i pojednania.

Nasze rekolekcyjne spotkania rozpoczniemy w poniedziałek 7.12.2015 po Mszy św. o 18.00 w dolnym kościele św. Ignacego przy ul. Stysia 16 we Wrocławiu. Kontynuowane będą w kolejne poniedziałki 14 i 21 grudnia.

Dobra informacja dla tych, którzy nie mieszkają we Wrocławiu, albo mają przeszkodę w uczestniczeniu w poniedziałek a bardzo by chcieli. Korzystając z osiągnięć techniki można będzie także uczestniczyć w tych rekolekcjach „z daleka”. Konferencje będą nagrywane i umieszczane na stronie naszej Parafii św. Ignacego www.loyola.pl i można je będzie odsłuchać. Także z tej strony można będzie pobierać treści do modlitwy lub napisać na adres: rekolekcjeadwent@gmail.com i będą przychodziły na skrzynkę mailową.

Wszystkim zainteresowanym życzę owocnego czasu Adwentu a także doświadczenia Miłosierdzia Pana Jezusa.

o. Maciej Konenc SJ

Źródło

Na spotkanie, które odbyło się w dniu 14 listopada 2015 zjawiło się około 40 osób.

W tym miesiącu mieliśmy zaszczyt gościć ks. Pawła Dubowika, Krajowego Duszpasterza naszej Wspólnoty Sychar.

Spotkanie rozpoczęliśmy Koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie Ojciec Maciej wraz z ks. Pawłem odprawili mszę świętą. Po Mszy św. odbyła się adoracja przed Najświętszym Sakramentem oraz indywidualne błogosławieństwa naszego Pana – Jezusa Chrystusa.

Następnie wraz ze swoim gościem udaliśmy się do salki na 5 piętrze, aby dzielić się swoimi „doświadczeniami”. Na zakończenie spotkania ks. Paweł skierował do nas kilka słów ku pokrzepieniu serc.

Homilia oraz rozdany przez o. Macieja tekst do rozważenia – w ramach „zadania domowego” – zostaną umieszczone podczas najbliższej aktualizacji tego wpisu.

Kochani!

10 października odbyło się kolejne spotkanie Wspólnoty Trudnych Małżeństw „Sychar”. W czasie Mszy św. Ojciec Maciej wyjaśnił nam na czym mamy koncentrować się w naszym codziennym życiu, aby ono przynosiło konkretne i dobre owoce. Wiadomo, że wedle starego powiedzenia raz jesteśmy na wozie, a raz pod wozem, czyli ma to kształt swoistej sinusoidy.

Ojciec zobrazował nam to w formie tak zwanej kreski pod którą mieszczą się wszystkie upadki czyli nasze grzechy. Powyżej zaś znajduje się wszystko to, co prowadzi nas do zbawienia, a więc Sakramenty, modlitwa, Słowo Boże. Najważniejsze w tym wszystkim jest to, żeby koncentrować swoją uwagę wokół tych rzeczy, które znajdują się nad kreską.

Tutaj Ojciec Maciej podkreślił rolę i znaczenie zwłaszcza Słowa Bożego w naszym życiu. Jest ono na tyle ważne, że powinniśmy karmić się nim codziennie i nieustannie. To Słowo Boże powinno nas przenikać wręcz. Z Niego powinniśmy czerpać, aby przynosić owoce w postaci naszej większej dojrzałości wewnętrznej. Znajomość Słowa Bożego jest bardzo istotna.

Po Mszy świętej i krótkiej Adoracji Najświętszego Sakramentu mieliśmy spotkanie w salce na górze. Ojciec Maciej przygotował dla nas pytania do refleksji nad Słowem Bożym związanym z czytaniami z nadchodzącej niedzieli. Wpięciu grupach pochyliliśmy się nad odpowiedzią Jezusa do którego przyszedł młody człowiek z pytaniem co ma czynić, aby osiągnąć życie wieczne. Jezus udzielił mu wyczerpującej odpowiedzi. Pokazał iż najistotniejszą rzeczą, jest miłość względem drugiego człowieka.

Ela

Homilia

Na spotkanie, które odbyło się w dniu 19 września 2015 zjawiło się około 35 osób.

Spotkanie rozpoczęliśmy Koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie Ojciec Maciej odprawił mszę świętą, podczas której wygłosił homilię.  Po Mszy św. odbyła się adoracja przed Najświętszym Sakramentem oraz indywidualne błogosławieństwa naszego Pana – Jezusa Chrystusa.

Następnie udaliśmy się do salki na 5 piętrze, aby dzielić się swoimi „doświadczeniami”. W tym miesiącu mieliśmy zaszczyt oglądać prezentację naszej koleżanki Joanny. Jeśli prelegentka się zgodzi, prezentacja zostanie umieszczona podczas aktualizacji tego wpisu.

Praca w grupach miała za zadanie odpowiedzieć na pytanie kończące prezentację – „Co możemy zrobić aby Panu Bogu pomóc być obecnym w naszym życiu? ”

Oto niektóre odpowiedzi: przy wątpliwościach być przy Panu Bogu;

trzymać się sakramentów;
przystępować do spowiedzi;
nie przeszkadzać Panu Bogu;
nie zabraniać przychodzić Jego miłości;
wola Boga jest „najlepsza”, Pan Bóg szykuje dla nas „najlepsze” rzeczy z możliwych;
słuchać Pana Boga;
zawierzyć Jemu;
uczyć się rozpoznawać wolę Bożą;
„Bóg działa w obszarze niemożności człowieka”;
trzeba być w łasce uświęcającej;
trzeba pragnąć nawracać się – wzmacniać Ducha;
zaufać znakom, które Pan Bóg na naszej drodze stawia;
chcieć być uzdrowionym;
prosić Pana Jezusa;
napełnić się Duchem Świętym;
czuwać i nie tracić pokoju i miłości.

Na zakończenie dostaliśmy do przeanalizowania tekst Ewangelii z 25 Niedzieli Zwykłej – Rok „B”. Jest to Ewangelia – Mk 9, 30 – 37. Stawia ona przed nami osobę Pana Jezusa, który naucza kolejny raz swoich najbliższych uczniów trudnej prawdy o czekającej Go męce oraz o pokorze dziecka, koniecznej w życiu Jego ucznia.

Homilia

Na spotkaniu w dniu 11 lipca 2015 roku pojawiło się około 35 osób. Spotkanie rozpoczęliśmy Koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie Ojciec Maciej odprawił mszę świętą, podczas której wygłosił homilię. Po Mszy św. odbyła się adoracja przed Najświętszym Sakramentem oraz indywidualne błogosławieństwa Pana Jezusa.

Następnie udaliśmy się do salki na 5 piętrze, aby dzielić się swoimi „doświadczeniami” oraz aby pracować w grupach nad zadanym przez Ojca Macieja tematem. W tym miesiącu skupiliśmy się na tekście z Ewangelii z 15 Niedzieli Zwykłej – Rok „B”. Jest to Ewangelia – Mk 6, 7- 13. Stawia ona przed nami wymaganie odkrywania jak wielkie to jest – być posłanym przez Jezusa do konkretnej misji. Więc prośmy o poznanie, abyśmy wiedzieli, gdzie i jak nas Jezus posyła i jakie daje nam dary pomocne do realizacji powierzonej nam misji, czy zadania.

W sierpniu odbyły się również „wakacje z Sycharem” w Szczawnicy w dniach 19.08 – 26.08.

Ojciec Maciej wygłosił homilie, których można posłuchać poniżej (pliki audio dostępne są na poniższej stronie internetowej – po prawej stronie należy wybrać w Download Options – Windows Media Audio – 5 files). Każdy z plików można pobrać na swój komputer w celu odsłuchania.

Homilie ze Szczawnicy

 

29.05.15 pojawiliśmy się w Radiu Watykańskim o g. 20.00. Można nas posłuchać na http://pl.radiovaticana.va/news/2015/06/02/aktualno%C5%9Bci_radia_watyka%C5%84skiego_%E2%80%93_wydanie_wieczorne;_magazyn/1147787

List otwarty do „Sycharków”  Ojca Macieja Konenc SJ ( opiekuna duchowego Ogniska Sychar we Wrocławiu) http://sychar.org/2015/06/02/o-maciej-konenc-sj-list-otwarty-do-sycharkow-cz-1-2/

Na spotkaniu w maju 09.05.15 uczestniczyło ok 32 osób. Rozpoczęliśmy koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie Ojciec Maciej odprawił Mszę Św. podczas której wygłosił  homilię, którą nagrała tym razem Magda, której serdecznie dziękujemy, a ja umieściłam na stronie https://www.youtube.com/watch?v=Er_Xt6T0SFM&feature=youtu.be   Po Mszy Św., adoracji przed Najświętszym Sakramentem i indywidualnym błogosławieństwie Pana Jezusa poszliśmy do salki na 5 piętrze. Tam podzieliliśmy się swoimi doświadczeniami „bycia w kryzysie”, a następnie w grupach pracowaliśmy nad słowami niedzielnej Ewangelii Św. Jana 15,9-17. Tekst tej Ewangelii można wziąć do modlitwy, a jak będziemy się modlić to zobaczymy ponownie Wieczernik paschalny z Apostołami zgromadzonymi przy Jezusie i wsłuchanymi w Jego nauczanie obrazujące jego przyjacielską relację do nich i Jego oczekiwanie, by i Oni potraktowali Go po przyjacielsku i między sobą miłowali się jak przyjaciele.
Spotkanie 2015 – maj

Dziękujemy Bogu za kolejne spotkanie Ogniska Sychar we Wrocławiu 11.04.2015 r. Uczestniczyło w nim ok. 35 osób. Rozpoczęliśmy koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie Ojciec Maciej odprawił Mszę Św. podczas której wygłosił  homilię, którą nagrała liderka Elżbieta, a ja umieściłam na stronie https://www.youtube.com/watch?v=yVXpL5qCgUM&feature=youtu.be . Po Mszy Św., adoracji przed Najświętszym Sakramentem i indywidualnym błogosławieństwie Pana Jezusa poszliśmy do salki na 5 piętrze. Tam podzieliliśmy się swoimi doświadczeniami „bycia w kryzysie”, a następnie w grupach pracowaliśmy nad tekstem miłosierdzie, w związku ze zbliżającą się Niedzielą Miłosierdzia Bożego.

14.03.2015 odbyło się kolejne spotkanie Wspólnoty Sychar we Wrocławiu. Było nas ok. 30 osób. Spotkanie rozpoczęło się Koronką do  Bożego Miłosierdzia, a następnie Ojciec Maciej odprawił Mszę Św. Po Mszy Św była Adoracja, a po niej indywidualne Błogosławieństwo . W salce katechetycznej odbyło się spotkanie: krótkie informacje na temat sytuacji „sycharków” oraz  konferencja Ojca Macieja na temat taktyki szatana.   Całość konferencji można  przeczytać klikając w link: Taktyka szatana

Księża Jezuici przy kościele św. Ignacego Loyoli we Wrocławiu ul. Stysia 16 proponują w czasie Wielkiego Postu 2015 Rekolekcje w życiu codziennym. Początek rekolekcji: 23 lutego 2015,  spotkania: poniedziałki  po Mszy św. wieczornej, dolny kościół, czas trwania: okres Wielkiego Postu AD2015, prowadzący spotkanie: o. Maciej Konenc SJ. Rekolektant jest zobowiązany do: modlitwy myślnej co najmniej 20-30 min. Każdego dnia uczestniczenia we wspólnym spotkaniu (poniedziałek) lub ściągnięcia  treści do rozmyślania ze strony parafialnej www.loyola.pl  lub napisania na adres: wielkipost2013@gmail.com, uczestnictwa w Eucharystii częściej niż raz w tygodniu (w niedzielę).

 

Zapraszamy na audycje na temat „Sychar – małżeństwu na ratunek”. Nowy cykl audycji  w Radio Rodzina na stronie http://www.radiorodzina.pl/wiadomosci/11696/   już od 10 marca przez 4 kolejne wtorki, w których będą przybliżane zasady funkcjonowania wspólnoty Sychar we Wrocławiu w magazynie rodzinnym w RR o godz. 10:10

10.01. 2015 odbyło się spotkanie Ogniska Sychar, w którym uczestniczyło ok. 25 osób.  Spotkanie zostało rozpoczęte koronką do Miłosierdzie Bożego następnie została odprawiona Msza Św. Podczas  kazania na Mszy Św. Ojciec Maciej nawiązał do miłości bliźniego. Jeżeli mamy w nienawiści brata nie możemy deklarować, że Bóg jest na pierwszym miejscu (nawiązanie do pierwszego czytania 1 J4,19-5,4). Trudne są to słowa mając na uwadze sytuacje, które przeżywamy w naszych małżeństwach. Jeszcze dalej  Św Jan mówi nam, że przykazania są łatwe. Tylko wtedy kiedy jesteśmy w Komunii z Panem Jezusem. Nawiązując do Ewangelii Łk 4, 14-22a Ojciec Maciej powiedział, iż jeżeli zaufamy Panu Jezusowi zostaniemy uzdrowieni ze swoich słabości i grzechów. Ale musimy się do nich przyznać i wtedy  Pan Jezus na którym spoczywa Duch Św  ubogim przyniesie dobrą nowinę,  więźniom ogłosi wolność, a niewidomym przejrzenie… Więc należy to zrobić już dzisiaj, aby ten rok 2015 był dla nas ROKIEM ŁASKI od PANA. Przyjęliśmy z radością w sercu życzenia, aby ten rok właśnie taki był. Na spotkaniu w salce katechetycznej rozważaliśmy w grupach Ewangelię na Niedzielę Chrztu Pańskiego Mk1,6b – 11. Podzielni byliśmy na cztery grupy i  odpowiedzieliśmy na pytania: czy jesteśmy tak jak Jan świadomi wielkości przychodzącego do nas Jezusa? Czy jest w nas pokora i uniżoność w postawie wobec Niego, który przecież jest Panem tego świata? Ale też czy jest w nas oczekiwanie na ten chrzest Duchem świętym, którego On chce nam udzielić? Ten sam Jezus i dziś przechodzi przez świat w mocy Ducha, czyniąc dobro aż po uzdrawianie i wyzwalanie ze zniewoleń. Czy spotkaliśmy  Go doświadczając tego? Co dobrego dla mnie uczynił ostatnimi czasy? Z czego uzdrowił? Z jakich zniewoleń uwolnił? Co chcielibyśmy Mu dziś oddać do uzdrowienia? Jakie zniewolenia ciągle nas jeszcze męczą i nie możemy sobie z nimi poradzić?

 

13.12.2014 odbyło się kolejne spotkanie Ogniska Sychar, w który uczestniczyły ok 32 osoby. Było to spotkanie rocznicowe, na którym dziękowaliśmy Bogu za 3 lata opieki Bożej nad wrocławskim sycharem. Podczas Mszy Św. Ojciec Maciej  nawiązał w kazaniu  do Ewangelii Mt 17, 10-13 oraz do patronki dnia Św. Łucji.  Co łączy te dwie postacie? Wierność Jezusowi. Wydaje się, że przegrali swoje życie bo za swoją wierność Jezusowi zapłacili wysoką cenę – śmierć męczeńską.  Ale wierność właśnie taka jest, postawili swoje życie na Jezusa i wygrali życie wieczne. Prośmy wobec tego o laskę wierności  Jezusowi dla nas – sycharków.  W salce katechetycznej przy uroczystej agapie cieszyliśmy się z trzech lat bycia razem.

Ojciec Maciej Konenc SJ – opiekun duchowy Ogniska Sychar we Wrocławiu – zaprasza na rekolekcje w życiu codziennym w czasie Adwentu 2014. Forma rekolekcji:

  • stacjonarne wówczas spotkania odbywać się będą w każdy poniedziałek  Adwentu ( rozpoczęcie  1.12.2014r) po Mszy Św. o g. 18.00 czyli   ok. 18.45  po zakończeniu Mszy Św w dolnym kościele na ul. Stysia we Wrocławiu
  • wirtualne – materiały można ściągnąć ze strony parafialnej www. loyola.pl. Można także napisać na adres rekolekcjeadwent@gmail.com, wówczas materiały będą przychodzić na skrzynkę. Konferencje można  odsłuchać na stronie parafialnej  www.loyola.pl.

Owocnego czas Adwentu

 

8 listopada w naszym spotkaniu wzięło udział ok. 30 osób. Najpierw została odprawiona Msza Św., Adoracja przed Najświętszym Sakramentem, a potem spotkanie w salce. Gościem był Marek z Żor,  który dał świadectwo dotyczące jego nawrócenia i ratowania małżeństwa. Serdecznie mu dziękujemy:) Ojciec Maciej w konferencji poruszył temat naszego formowania we wspólnocie Sychar i związanego z nim braterskiego napomnienia. Podkreślił, że celem wspólnoty jest nasze nawrócenie. Spotkania powinny motywować nas do pracy nad sobą, nie tylko w kwestii relacji z Bogiem. Do refleksji nakłonił nas pytaniami:

  • Co robimy, jak pracujemy nad sobą pomiędzy spotkaniami?
  • Co się w nas zmieniło od czasu bycia we wspólnocie?
  • Jaka lektura nas kształtuje?
  • Jak wyglądają nasze spowiedzi?

Nie powinniśmy rozmawiać wyłącznie o tym, co jest w naszym życiu dobre, co nam wychodzi. Należy mieć odwagę mówić, co jest w nas „czarne”(w nawiązaniu do kazania) i jak sobie z tym radzimy. Z wyżej wymienionymi zagadnieniami jest związane braterskie napomnienie. Każdy potrzebuje „lustra”- drugiej osoby, która dostrzega w nas to, czego sami nie widzimy. Trzeba obecności Jezusa, wielkiej odwagi i pokory w naszej wspólnocie, by umieć powiedzieć i przyjąć napomnienie. Żeby móc zmieniać się na lepsze, trzeba bowiem poznawać siebie. Temu celowi służy praca na 12 Krokach, gdzie dotykamy bolesnych spraw, ale efektywnie pracujemy nad sobą. Ojciec Maciej zaznaczył, że temat, który poruszył dotyczy bardziej Sycharków już z jakimś stażem we Wspólnocie.

 

Wspólnota Sychar z Wrocławia wita inne Ogniska i dzieli się tym co było na spotkaniu we wrzesniu br.:)   W spotkaniu we wrześniu 13.09.14 uczestniczyło ok 33 osób. Na pierwszym powakacyjnym spotkaniu rozważaliśmy fragment z Pisma Św. -Lb 21,4b-9. Refleksja Ojca Macieja: „Po wprowadzeniu Narodu Wybranego z niewoli Egiptu, podczas wędrówki po pustyni miało miejsce to wydarzenie, o którym mowa w czytaniu z księgi liczb. Z powodu narzekań na Mojżesz i na Boga (na swoja wolność!), z powodu „marudzenia” Izraelitów, zesłał Bóg na nich węże. Tak jak się „znikąd” pojawiły, aby teraz je Bóg zabrał i w ten sposób, aby Naród Wybrany pozostał przy życiu, by nie wyginęli. Bóg wysłuchał ich, ale „po Bożemu”, Bożym sposobem! Nie pozbierał węży, aby nie kąsały, ale dał im na to kąsanie lekarstwo, dał antidotum. Mojżesz uczynił węża miedzianego, umieścił go na palu i rzeczywiście, kiedy ukąszony spojrzał na „węża z miedzi” pozostawał przy życiu. Bóg ma Swoje plany dla ludzi, ma Swoje sposoby  i swoje plany realizuje. Tylko „naiwni chrześcijanie” chcieliby, aby nie było na świecie zła, aby nie było „śmiertelnego kąsania”. O słodka naiwności! Zło jest i najprawdopodobniej będzie- niestety!- ale … jest na to antidotum, jest lekarstwo.” Nad tym właśnie antidotum „sycharki” podzielone na 6 grup się zastanawiały. I tym chcą podzielić się  z całym środowiskiem Sycharowskim: Otóż: skoro naszym antidotum na zło tego świata (węże) jest Jezus Chrystus to trzeba Go mieć w sercu, posiadać, a nie miewać od czasu do czasu – stąd wniosek, iż stan bycia w Łasce Uświęcającej ma być dla nas stanem constans. Służy temu trwanie przy Sakramentach Św., w szczególności: – możliwie jak najczęstsze, pełne uczestnictwo we Mszy Św (jak jesteś zaproszony na ucztę to posilaj się z suto zastawianego Stołu Pańskiego); – regularna i dobrze przeżyta Spowiedź Św., poprzedzona właściwym przygotowaniem  zgodnie z katechetycznymi warunkami „dobrej spowiedzi”, wskazane u stałego spowiednika bądź kierownika duchowego, –  częsta audiencja u Pana Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie Ołtarza – Adoracja; – regularna modlitwa (pacierz rano, a wieczorem połączony z codziennym rachunkiem sumienia, a także Różaniec, Koronka do Bożego Miłosierdzia, nowenny (Nowenna Pompejańska), litania, psalmy, bo gdy nie ma modlitwy to Twój Duch nie został nakarmiony tzn. że wegetujesz, a nie żyjesz, co oznacza konsekwencji – śmierć duchową!!! – regularne posilanie się słowem Bożym, Ewangelią, którą Jezus Chrystus przyniósł na świat; – inna lektura duchowa, czytanie prasy katolickiej, słuchanie konferencji (np. ks Dziewieckiego, ks. Pawlukiewicza, naszego Ojca Macieja opiekuna ogniska wrocławskiego) i oglądanie filmów o tematyce religijnej, – zakotwiczenie we wspólnocie np. Sychar bądź  innej (a także: rekolekcje, wakacje z Bogiem, wyjazdy integracyjne, korzystanie z forum Sycharu); – spotkania nieformalne z ” sycharkami”, telefony do przyjaciela i do „pogotowia duchowego”, którym dla nas jest Ojciec Maciej – Opiekun wspólnoty; – inne praktyki duchowe, np. wzmacnianie Ducha  poprzez uczestniczenie w programie 12 kroków; post; – praktykowanie dobrych uczynków wobec bliźnich, błogosławieństwo i przebaczenie naszym winowajcom; Co nam przeszkadza w skutecznym korzystaniu z „antidotum”? – nasze lenistwo i „niechciejstwo”, brak cierpliwości i zniechęcenie gdy nie widzimy owoców naszych działań, albo gdy nie „czujemy Boga” (my nie jesteśmy od przynoszenia owoców tylko od starań o nie!). Więcej  można przeczytać  na stronie Wspólnoty pod adresem: http://sychar.org/2014/09/19/ku-pokrzepieniu-serc/

Ognisko Wrocławskie organizuje rekolekcje w dniach 19 – 21 września 2014 r.  w Nysie – http://www.ddf.nysa.pl/?id=p0101
Ojciec prowadzący: Ojciec Maciej Konenc SJ
koszt 110 zł wpłata zaliczki  50 zł przy zapisie na konto: Właściciel:  PAWEŁ MARIUSZ DUBOWIK  Numer rachunku: 50 1020 5558 1111 1286 2400 0103 Dopisek: rekolekcje wrzesień
ZAPISY U ELŻBIETY na adres mailowy: SW <papilion18@wp.pl>
Przy zapisie proszę podać imię i nazwisko, telefon kontaktowy, adres mailowy

Rekolekcje ogólnopolskie odbędą się 24-26.10.2014 r. na G. Św. Anny, prowadzący ks. K.  Grzywocz.

Spotkanie lipcowe 12.07.14  tradycyjnie rozpoczęło się Koronką do Miłosierdzia Bożego , a następnie Mszą Św. Po Mszy Św spotkaliśmy się w salce i rozważaliśmy niedzielną Ewangelię, a mianowicie Przypowieść o siewcy (Mt 13, 1-23).  Rozważaliśmy o ziarnie, którym jest Słowo Boże posianym przez Siewcę-Jezusa na różnych glebach naszych serc. Posiane na drodze, czyli w sercu człowieka, który słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go. Jest to serce pozornie kamienne, które wystarczy nawodnić by droga zaowocowała, do tego nie chce dopuścić diabeł i natychmiast stara się porwać zasiane tam ziarno. Natomiast  nie przejmuje się on ziarnami padającymi na skałę lub między ciernie, bo wie, że z nich i tak nic dobrego nie wyrośnie. Rozważaliśmy także jaki jest nasz kontakt ze Słowem Bożym, czy czytamy je systematycznie i „duchowo” czyli zamieniając w modlitewną refleksję nad własnym życiem, jakie są owoce naszego kontaktu ze Słowem, czy są to owoce Ducha Świętego: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie? Na koniec prosiliśmy Jezusa byśmy potrafili czynić nasze serce uległym wobec Jego głosu, byśmy usunęli z niego wszystkie nieuporządkowania, które zagłuszają Jego Słowo.

Na spotkaniu 14.06.14 było nas 28 osób. Spotkanie rozpoczęło się Koronką do Miłosierdzia Bożego, a następnie Ojciec Maciej odprawił Mszę Św. Podczas kazania Ojciec Maciej zapytał nas czy nasza mowa jest tak – tak nie – nie ( nawiązanie do Ewangelii Mt 5, 33-37) bo Pan Jezus mówił o jednoznaczności. Dla nas nie jest to łatwe, ale właściwe. Należy opowiadać się po jednej stronie, a pomocy szukać we Wspólnocie np w Sycharze. Ojciec Maciej nawiązał również do przeżywania Eucharystii przez nas. Przypomniał nam, że jest to spotkanie z rzeczywistością niewidzialną, ale prawdziwą – z samym Panem Jezusem, który przemienia mnie całego. Mówiła o tym w Dzienniczku Siostra Faustyna: „Dziś po Komunii Św. powiedział do mnie Jezus, jak bardzo pragnie przychodzić do serc ludzkich. – Pragnę jednoczyć się z duszami ludzkimi, rozkoszą Moja jest łączyć się z duszami. Wiedz córko Moja, kiedy przychodzę w Komunii św. do serca ludzkiego, mam serce pełne łask wszelkich i pragnę je oddać duszy, ale dusze nawet nie zwracają uwagi na Mnie pozostawiają Mnie samego, a zajmują się czymś innym. O jak Mi smutno, że dusze nie poznały Miłości. Obchodzą się ze mną, jak z czymś martwym..”.  Czy po Komunii Św mamy czas, aby pobyć w ciszy z Panem Jezusem? Kiedy to czynimy? Czy mamy czas na dziękczynienie? Po Mszy Św podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu mieliśmy okazję  podziękować Panu Jezusowi za Jego  obecność w Eucharystii. Na spotkaniu w salce dzieliliśmy się swoimi przeżyciami, a następnie pracowaliśmy w grupach nad tekstem Ewangelii z niedzieli – J 3, 16-18. Odpowiadaliśmy  na następujące pytania: Co daję Ci relacja do Boga? Czy naprawdę odczuwam, że Bóg umiłował świat przez siebie stworzony, umiłował ludzkość i każdego człowieka z osobna, umiłował mnie, mojego współmałżonka, nasze dzieci? Czy przeżywam dar wcielenia Syna Bożego jako przejaw ojcowskiej miłości do mnie? Nasza sytuacja nie zmienia Bożej miłości tak do mnie jak i „mojej drugiej połówki”. Jak przyjmuję do swego Życia Jezusa posłanego by mi ukazać drogę zbawienia? Czy Jego przykazanie miłości na Jego wzór jest dla mnie drogowskazem na drogach życia? Czy doświadczam, że to „dla mnie Jezus stał się człowiekiem?”. Jaka jest nasza wiara? Czy jej moc świadczy o tym, że jest owocem trwania w nas Ducha Św.? Czym jest przyjęcie w nasze życie Boga jako Ojca, jako Syna Bożego, jako Ducha Pocieszyciela? Czy spotykam się w wierze z rzeczywistością niewidzialną?

 

10.05.14 na spotkaniu było nas 26 osób. Spotkanie rozpoczęło się Koronka do Miłosierdzia Bożego i została odprawiona Msza Św. Podczas kazania Ojciec Maciej odniósł się do pierwszego czytania (Dz 9.31-42)- mówił m.in: Piotr czynił podobne znaki jak Pan Jezus. Mówił słowo, a za słowem idzie czyn, który jest zgodny  z rzeczywistością. I pytanie do refleksji: jak jest u nas z deklaracją i z faktami? Czy głoszenie o Panu Jezusie zgodne jest z czynem? Jeżeli tak jest to dziękujmy Panu Bogu, że tak jest, ze jesteśmy w harmonii czyli tak jak wierzę tak robię. Jeżeli nie jest tak to trzeba to zmienić. Według Ewangelii wg J 6, 55.60-69 Pan Jezus zapowiada Eucharystię, ale ludzie nie rozumieją tego słowa i część się odłączyła. Pan Jezus nikogo nie zatrzymuje na siłę, mogą odejść do wcześniejszych zajęć. My też możemy odejść, ale gdzie wtedy pójdziemy? -np do wróżki, na piwo, wybieramy życie w grzechu- wybieramy egoizm… A przecież Pan Jezus ma Słowo Życia. Nie potrzebujemy wszystko rozumieć, wiedzieć.. My mamy wierzyć bo tak mówi Pan Jezus, który nas nigdy nie zawiódł. Mamy Go kochać.. Po Mszy Św w ciszy Adorowaliśmy Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, a następnie po indywidualnym błogosławieństwie spotkaliśmy się w salce. Podczas spotkania dzieliliśmy się swoimi „trudnymi sprawami” oraz jak Bóg działa w naszym życiu. W drugiej części Ojciec Maciej przybliżył nam postać apostoła – Św. Tomasza, który całe swoje życie postawił na Jezusa. I dlatego Pan Jezus daje mu przyzwolenie, aby dotknął Jego ran. Jeżeli ktoś ma wątpliwości to dobrze, bo to jest „kuracja” dla wiary i  nie jest łatwowierny. Szukamy, dowiadujemy się i przechodzimy z łatwowierności do wiary silnej, dojrzałej, pewnej. Wątpliwość zrodzona ze szczerej tęsknoty odradza wiarę.   Każdy z nas tak jak Św. Tomasz może prosić Pana Jezusa o doświadczenie duchowe. Zadajmy sobie wobec tego pytania: Jak szukamy Pana Jezusa? Jak się zachowujemy podczas kryzysu? Odkryjmy świeżość wiary..

Nasze spotkanie 12.04 rozpoczęło się  Koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie Ojciec Maciej odprawił Mszę Św. w intencji trudnych małżeństw czyli małżeństw w kryzysie. Podczas homilii Ojciec Maciej nawiązał do Ewangelii (J11, 45-67), w której to jest mowa o decyzji jaką podjęli wyżsi kapłani i faryzeusze, aby zabić Pana Jezusa ponieważ stał się dla nich niewygodny. Wielu żydów jednak, kiedy zobaczyli znaki czyli co Pan Jezus uczynił – uwierzyło w niego. Postawili wszystko na Niego i żyli zgodnie z wiarą. A wiarę można poznać po owocach. Często tak jest, ze „owocem” życia z wiarą jest Pogoda Ducha, która jest widoczna u „sycharków”. To jest Boży dar, który powinniśmy pogłębiać poprzez modlitwę i powierzenie swojego życia Panu Jezusowi. Pan Jezus umarł za naród i za wszystkich ludzi. Umarł i Zmartwychwstał za grzechy wszystkich i nie tylko za naród, ale aby wszystkie dzieci Boże zgromadzić w jedno. Bo ważna jest jedność… Jedność małżeńska, jedność w wychowaniu dzieci to jest zawarte w Piśmie Św. „teraz nie dwoje, ale jedno”. Na spotkaniu w salce katechetycznej tematem był fragment Listu do rodzin Ojca Świętego Jana Pawła II z okazji rodzin 1994r – bezinteresowny dar z samego siebie – miłość jest wymagająca. Pytania do refleksji: jakie uczucia towarzyszą mi w momencie, gdy daję coś bezinteresownie? Jak rozumiem i jak realizuje w życiu miłość wymagającą? Czy w miłości są „granice”? Czy miłość, która wszystko znosi, wszystkiemu wierzy i we wszystkim pokłada nadzieję, to miłość naiwna?

Na spotkaniu 8. 03 było nas ok 30 „sycharków”. Spotkanie rozpoczęło się Msza Św. Podczas homilii Ojciec Maciej wyjaśnił nam jaki jest plan Pana Jezusa na nasze Zbawienie. Otóż nawet największy grzesznik ma prawo powrotu z mroku do Światła. Nie należy nikogo przekreślać, bo pan Jezus nikogo nie przekreślał. Ale do rozmowy z faryzeuszami Pan Jezus używał argumentu, nie dał się zwieść:” lekarz nie jest potrzebny zdrowym, lecz chorym. Nie przyszedłem wzywać do nawrócenia sprawiedliwych, ale grzeszników” – nawiązanie do Ewangelii (Łk 5,27-32).  My możemy tylko wtedy wejść w dialog, kiedy mamy moc Bożą, kiedy jesteśmy przepełnieni Słowem Bożym i jesteśmy w stanie łaski uświęcającej. Po Eucharystii i po Adoracji było spotkanie w salce katechetycznej. Tematem przewodnim spotkania była nasza pustynia: czy potrzebujemy jej i czym ona jest w naszym życiu? – nawiązanie do niedzielnej Ewangelii (Mt 4, 1-11). Spotkanie  zakończyło się „agapą” i wspólnym dzieleniem się swoimi doświadczeniami.

Kolejne spotkanie Wspólnoty Sychar odbyło się 08.02.14. Uczestniczyło w nim ok. 35 osoby. Najpierw podczas homilii Ojciec Maciej zadał nam pytanie do I czytania (I Krl3, 4-13): gdyby P. Bóg zwrócił się do nas i zadał nam pytanie: co byś chciał? (analogia do króla Salomona), większość z nas zapewne chciałoby, aby wszystko ułożyło się w małżeństwie.. Salomon był mądrym królem. Najpierw dziękował, a potem poprosił o mądrość bo nie wiedział jak ma się zachować, jak sobie poradzić. P. Bóg wysłuchał jego prośby. A my o co powinniśmy prosić? Czy o to, aby współmałżonek wrócił? Ojciec Maciej zachęcił nas, aby w swojej modlitwie przede wszystkim modlić się o to, aby być w jedności z P. Jezusem,  aby trzymać się blisko Niego i aby nie było takiej rzeczy, pokusy, która oddzieliłaby nas od Pana. A Ewangelia?(Mk6, 30-34) Ewangelia mówi nam, że Pan Jezus jest troskliwym pasterzem, który poprowadzi bezpiecznie swoje owce , bo one mu ufają. I to jest ta właściwa, jedyna i słuszna droga. Więc tak jak Salomon prośmy Pana Jezusa, aby dał nam „światło na jeden krok”…

11.01 odbyło się kolejne spotkanie Wspólnoty Sychar we Wrocławiu, w którym uczestniczyły 22 osoby. Podczas Mszy Św. , w trakcie homilii, Ojciec Maciej, wyjaśnił nam słowa Ewangelii ( Łk5,12-16). Mówił m.in. że „człowiek pokryty trądem” upadł na twarz przed Panem Jezusem gdyż uznał Go za swojego Boga. Nie jest łatwo mówić „Bądź wola Twoja”, tak jak to zrobił ten człowiek z Ewangelii. Decyzja o oczyszczeniu zapada od p. Boga –  ” Chcę! Bądź oczyszczony”. Na koniec P. Jezus poleca mu, aby wrócił do „ludzi zdrowych”, aby złożył ofiarę. . Jak to się ma do nas.. Modlimy się abyśmy zostali uzdrowieni, oczyszczeni np.o powrót współmałżonka. Uzdrowienie to proces tak jak w przypadku Mirki i Jurka – świadectwo na stronie: http://www.youtube.com/watch?v=AQIUzRFnIuE . Jeżeli  nastąpi uzdrowienie to otrzymujemy inne zadania.. Musimy nauczyć się nowej komunikacji, musimy nauczyć się bycia razem. Znajdujemy się w zupełnie innej rzeczywistości, tak jak ten człowiek uleczony z trądu, który zapewne musiał nauczyć się pracować ( do tej pory żebrał), musiał nauczyć się rozmawiać z ludźmi zdrowymi. Po Adoracji i po Błogosławieństwie indywidualnym odbyło się spotkanie w salce. Najpierw były ogłoszenia: co nowego wydarzyło się we Wspólnocie, poinformowanie przez Ojca Macieja o dostępie Sycharu na antenę Radia Rodzina i o rekolekcjach diecezjalnych  w marcu(21-23.03) z dr Mieczysławem Guzewiczem. W  drugiej części spotkania, w grupach zastanawialiśmy się nad słowami z Pisma Św. ( Iz 42,1-4.6-7). Odpowiadaliśmy na następujące pytania: Jak rozumiesz postawę Jezusa? Jak rozumiesz słowa, które odnoszą się do Jezusa, które Go charakteryzują: „Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej,  nie zgasi knotka o nikłym płomyku”, i dalej ” ustanowiłem Cię przymierzem dla ludzi, światłością dla narodów…”. Jak Go w tym naśladujesz?

14.12.2013 odbyło się nasze uroczyste spotkanie związane z 3 rocznicą powstania Ogniska Wiernej Miłości we Wrocławiu. W spotkaniu tym uczestniczyły 32 osoby. Podczas Mszy św złożyliśmy w ofierze nasze ślubne zdjęcia, oddaliśmy w opiekę Bożą nasze Sakramentalne Małżeństwa. Zastanawialiśmy się kim dla nas jest Jan Chrzciciel, co o nim wiemy i w jaki sposób możemy być do niego podobni. W salce dzieliliśmy się swoim świadectwem bycia we Wspólnocie, a podczas słodkiego poczęstunku i nie tylko,  cieszyliśmy się z bycia razem. Poprzez trzy lata udało nam się stworzyć grupę wsparcia, grupę 12 kroków w realu, diakonie odpowiedzialne za  zadania: muzyczną, liturgiczną, bibliotekę „sycharowską”, dwa spotkania w noc sylwestrową,  owoc trzech lat to pogoda ducha u bardzo wielu z nas, przyjaźnie ze sobą na dobre i na złe, a nade wszystko poznawanie Boga i doświadczanie Go w każdym momencie naszego życia. Ważnym wydarzeniem dla naszej Wspólnoty było  oficjalne błogosławieństwo od Abp Józefa Kupnego w październiku 2013 roku. Bóg zapłać Ojcu Witoldowi Trawce SJ za przygarniecie nas pod „swoje skrzydła” w 2010 roku, a Ojcu Maciejowi Konenc SJ za kontynuowanie tego Bożego planu. Życzymy im wielu łask Bożych.

Na spotkaniu 09.11.13 było nas 20 osób.  Msza Św.  „sycharowska” zbiegła się za świętem Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej i do tego święta Ojciec Maciej nawiązał w swojej homilii. Pytał nas: czy Jesteśmy Świątynią Bożą, w której mieszka Duch Św., Bóg Ojciec i Syn Boży? W każdym z nas jest Boży pierwiastek.. Jednak często patrzymy tylko na cechy zewnętrzne naszego ciała, a zapominamy o tym co jest wewnątrz – o duszy. I dopiero po śmierci przypominamy sobie o niej, bo ciało się skończy, ale dusza jest nieśmiertelna. W nawiązaniu do Ewangelii dnia J. 2,13-22 Ojciec Maciej zapytał nas czy przypadkiem Pan Jezus nie mógł łagodniej zachować się w Świątyni w Jerozolimie? Bo przecież obraz Pana Jezusa niosącego owieczkę, opowiadającego o miłosiernym Samarytaninie, litującego się nad słabym jest nam bliższy.. Ale Pan Jezus tutaj musiał się tak zachować i zrobił to z gorliwości o poszanowanie „domu swojego Ojca”. Ile my musimy się nauczyć od Pana Jezusa, aby wykazać się gorliwością o Świątynię Bożą, aby Panu Bogu było w nas dobrze. Po Mszy Św uczestniczyliśmy w krótkiej Adoracji, a następnie udaliśmy się do salki  na spotkanie. W czasie spotkania Ojciec Maciej zapoznał nas z ewangelią na niedzielę 10.11.2013 i zadał  pytanie: Czy zdajemy sobie sprawę, w powadze i nieraz dramacie sytuacji, że umrzemy i po śmierci czeka nas tylko dwojaka rzeczywistość: albo wieczne potępienie albo wieczna szczęśliwość w niebie? Bycie z Bogiem na wieki w szczęściu i radości. I nie ma trzeciej alternatywy. Jest to najpoważniejsza sprawa „albo – albo” dla życia wiecznego lub wiecznego potępienia. Przeczytaliśmy co o piekle mówi Katechizm Kościoła Katolickiego – 1033, 1034, 1035, 1036, 1037.  Idąc do sedna spotkania zadaliśmy sobie kolejne pytanie: Moje spojrzenie na wieczność już teraz, jak je realizuję? Bóg jest Bogiem żywych – wszyscy dla Niego żyją! Nie dla żony, nie dla dzieci, nie dla rodziny, pracy czy pieniędzy. Oczywiście nie wyklucza jedno drugiego, ale celem jest Bóg.

7 grudnia we Wrocławiu odbędzie się spotkanie Ruchu Wiernych Serc.
Serdecznie zapraszamy wszystkich na spotkanie uczestników RWS. Nie możemy pozostawać obojętni wobec narastające fali rozwodów niszczących nasze rodziny i nasz naród. Przyjdź, jeśli leży Ci na sercu dobro małżeństwa sakramentalnego i walka z mentalnością rozwodową.
KIEDY: 7 grudnia 2013 r.
O KTÓREJ: godzina 16:00
GDZIE: Wrocław, ul. Katedralna 4, w holu głównym na parterze

Na spotkaniu październikowym – 12. 10. 2013 – było ok 20 osób. Podczas homilii Ojciec Maciej przypomniał sylwetkę Ojca Jana Beyzyma, który pełniąc wolę Bożą i słuchając natchnienia Ducha św. w 48 roku swojego życia, a więc dosyć późno  wyjechał na Madagaskar do posługi wobec trędowatych. To właśnie im, opuszczonym, chorym, głodnym, wyrzuconym poza nawias społeczeństwa oddał swoje siły, zdolności i serce. Zamieszkał wśród nich na stałe, by opiekować się nimi dniem i nocą. Po 14 latach posługi wyczerpany pracą zmarł. Jego postawa uczy posłuszeństwa i oddania Panu Bogu bez reszty, słuchania na modlitwie Jego natchnień. Jeśli w ten sposób realizować będziemy wolę bożą, to Bóg udzieli nam wszelkich potrzebnych darów do wypełnienia Jego misji, tak jak dał Ojcu Beyzymowi.  Dlatego my również  powinniśmy słuchać tego co mówi do nas Bóg, słuchać Jego natchnień w ciszy serca i wypełniać Jego wolę.  Na spotkaniu, które odbyło się po Eucharystii każdy mógł podzielić się tym, co w jego życiu uczynił Bóg. Z radością powitaliśmy Janusza, który przyjechał wraz z żoną na spotkanie. Wysłuchaliśmy również świadectwo o nawróceniu męża jednej z uczestniczek spotkania. Potem była możliwość pracy w grupach nad tekstem niedzielnej Ewangelii Św. Łukasza 17, 11-19 o uzdrowieniu 10 trędowatych, z których tylko jeden przyszedł, aby Jezusowi podziękować za ten cud. Pytania dotyczyły tekstu: Czy czujesz się trędowatym dziś? Co jest Twoim trądem – nazwij go. Czy Twoje „serce – wnętrze” jest trędowate? Jakiego potrzebujesz uleczenia wewnętrznego? Większość uczestników spotkania jednoznacznie stwierdziłą, że trądem na dziś jest dla nich sytuacja rodzinna, życie w samotności, w pojedynkę i uleczenie potrzebne jest najczęściej w kwestii przebaczenia.

Na pierwszym, „po wakacyjnym” , wrześniowym spotkaniu uczestniczyło 30 osób. Najpierw uczestniczyliśmy w Eucharystii odprawionej przez Ojca Macieja. W homilii Ojciec Maciej nawiązał  do słów psalmu 78,1 „Słuchaj, mój ludu, nauki mojej, nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich”… – musimy nauczyć się słuchać czym Pan chce się z nami podzielić oraz prosić tak jak Izraelici w  Starym Testamencie (Lb 21, 4-9). Jeżeli nauczymy się prosić Jezusa, odnajdziemy swoje „antidotum” ( porównanie do pala z wężem) czyli Komunię Św. , spowiedź, modlitwę przede wszystkim  w chwilach słabości, wiarę w moc sakramentów św.  Tutaj na Ziemi walka toczy się o życie wieczne. I od nas zależy, co wybierzemy: śmierć (ukąszenie węża jak u Izraelitów) czy życie (pal z wężem i wzrok w te stronę) czyli życie z ufnością i wiarą, z pełnym zaangażowaniem się na 100% . Na spotkaniu w salce katechetycznej Grzegorz podzielił się z nami swoim świadectwem za co serdecznie mu dziękujemy. Ojciec Maciej przedstawił nam codzienny rachunek sumienia wg Św. Ignacego Loyoli (http://wroclaw-stysia.sychar.org/codzienny-rachunek-sumienia) . Zawiązała się grupa 15 osobowa – warsztatowa (grupa  jest już zamknięta): „Wreszcie żyć – 12 kroków ku pełni życia”, którą poprowadzi Ojciec Maciej Konenc SJ, a osobą współpracującą będzie Beata (akwila), która ukończyła warsztaty „sycharowskie” w wersji internetowej. Pierwsze spotkanie  odbędzie się 30.09.13 o g. 18.00 w salce Ojców Jezuitów na ul. Stysia.

 

 

 

Aby zrozumieć czym jest Nowa Ewangelizacja i  czym jest wykorzystanie wizerunku Loga Wspólnoty Trudnych Małżeństw na koszulkach   prosimy przeczytać  świadectwa Roberta oraz Mirki i Jarka na naszym Forum Pomocy – http://www.kryzys.org/viewtopic.php?t=9669. Jest to doskonały przykład Nowej Ewangelizacji  zwłaszcza wśród tak licznej rzeszy katolików przenikniętych mentalnością rozwodową (większość rozwodzących się to niestety katolicy), którym brakuje wiary w moc sakramentu małżeństwa – do wykorzystania podczas pielgrzymek, spotkań wspólnotowych, parafiad,kongresów, uroczystości kościelnych, etc. Przykładowe zdjęcia koszulek można obejrzeć pod adresem: biała męska koszulka – http://sychar.org/?attachment_id=2517 biała damska koszulka – http://sychar.org/?attachment_id=2520 zielona damska koszulka – http://sychar.org/?attachment_id=2521 w różnych rozmiarach (S, M, L, XL, XXL).
UWAGA! Do każdej koszulki Sycharowskiej dołączona jest specjalna ulotka”instrukcja obsługi” dla wszystkich jej użytkowników. Na kartce oprócz informacji o rodzaju koszulki, wielkości i wyjaśnieniu dlaczego każde sakramentalne małżeństwo jest do uratowania, podane jest konto naszego stowarzyszenia, na które można wpłacać dobrowolne ofiary w formie darowizny , abyśmy mieli za co drukować następne koszulki. Średni koszt koszulek z nadrukiem zamawianych przez nasze Stowarzyszenie nie przekracza 20 zł. Jak i gdzie zamawiać koszulki? Proszę o kontakt mailowy do dnia 20 każdego miesiąca czyli teraz do 20 sierpnia na adres ubeatau@gmail.com z wpisanym imieniem, rozmiarem, kolorem oraz ile szt. Następnie zostaną one doręczone do „rąk własnych” na spotkaniu Wspólnoty Sychar we Wrocławiu.  Najbliższe spotkanie 14.09.13  g. 15.00 u Ojców Jezuitów na ul. Stysia we Wrocławiu.

 

 

W naszym wakacyjnym spotkaniu  13 lipca 2013 r  uczestniczyło 11 osób. Powodów, że było nas tak mało, było kilka – wymienię dwa: 1. to czas wakacji, 2. niektórzy byli na rekolekcjach „Jezus uzdrawia”  w Licheniu.
Tradycyjnie spotkanie rozpoczęliśmy wspólnym śpiewem przy akompaniamencie gitary (dziękujemy Joli), a następnie odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego – duchowo łącząc się z osobami w Licheniu. Później Ojciec Maciej rozpoczął Eucharystię, a Jola zapewniła oprawę muzyczną. Intencja była taka jaką pomyśleliśmy w naszych sercach. Na zakończenie Mszy Św., po krótkiej adoracji Ojciec Maciej pobłogosławił nas Najświętszym Sakramentem. Po Mszy Św. przeszliśmy do naszej salki i podzieliliśmy się naszym doświadczeniem życiowym przy herbatce i ciasteczku. Wymieniliśmy lektury na najbliższy miesiąc i obiecaliśmy modlitwę za te osoby, które były po naszej prawej stronie.  Na następne spotkanie zostaliśmy zaproszeni w drugą sobotę września czyli 14.09.13 o godz. 15.00.

 

Na spotkaniu w drugą sobotę czerwca było 19 osób. Podczas Mszy św. w trakcie homilii Ojciec Maciej zadał nam kilka pytań,  które odnosiły się do Ewangelii Św. Łukasza 2.41 – 51 i brzmiały: Czy szukamy Jezusa we właściwym miejscu? Czy przypadkiem nie szukamy go na „śmietniku” np poprzez uzależnienia? A co robimy kiedy zgubimy Jezusa? Czy wtedy idziemy do świątyni i szukamy Pana Jezusa w sakramentach, w głębi serca? Maryja chowała wiernie wszystkie wspomnienia w swoim sercu. Podobnie my powinniśmy zachowywać wiernie te czasy kiedy jesteśmy blisko z Jezusem, to ze z Nim jest nam zawsze dobrze, aby one dawały nam siłę kiedy będzie nam trudno.. Na spotkaniu w salce katechetycznej liderka Wspólnoty – Ela przypomniała charyzmat Wspólnoty Sychar, opowiedziała w jaki sposób powstała Wspólnota i skąd pochodzi słowo Sychar. Więcej informacji można znaleźć w broszurce na stronie: http://www.broszura.sychar.org/

W spotkaniu majowym Wspólnoty Sychar uczestniczyło 19 osób. Spotkanie rozpoczęliśmy wspólnym śpiewem przy akompaniamencie gitary (dziękujemy Piotrowi), następnie odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Parę minut po  godz. 15.00 Ojciec Maciej rozpoczął Eucharystię w intencji trudnych małżeństw.. Podczas kazania  zwrócił uwagę na moc modlitwy „W Imię Jezusa..”, modlitwę za coś co jest dla nas bardzo ważne. Taką modlitwę,  którą sam Pan Jezus chciałby przedstawić swojemu Ojcu… Ojciec Maciej podał przykład: „W imię Jezusa chroń mnie przed grzechem ciężkim..”   Następnie po  Eucharystii Adorowaliśmy Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. W salce katechetycznej dzieliliśmy się świadectwami. Dziękujemy za każde świadectwo i cenne drogowskazy we wzrastaniu do mądrej, dojrzałej wiary –  Ojcu Maciejowi.

Kwietniowe spotkanie Wspólnoty Sychar odbyło się 13.04.2013 r. W spotkaniu tym uczestniczyło 20 osób.  Nasze spotkanie rozpoczęliśmy Koronką do Miłosierdzia Bożego, a następnie Ojciec Maciej odprawił Mszę św. w intencji trudnych małżeństw. Po Mszy św mogliśmy w ciszy Adorować Pana Jezusa. W salce katechetycznej odbyło się spotkanie, na którym odpowiedzieliśmy sobie na dwa pytania dotyczące Słowa Bożego (J.21,1-19)
1. Co najtrudniej Ci zostawić z Twoich czasów „przed Jezusem”

– jakie nawyki, zachowania, przyzwyczajenia, nałogi, sposób myślenia, patrzenia na siebie i innych, na Boga?
-jakich zachowań chciałbyś dla siebie, czy wierzysz że „sieć się nie rozerwie”? O jakie dary prosisz Ducha św. ?

Kolejne spotkanie Wspólnoty Sychar odbyło się 9.03.2013 r. W spotkaniu tym uczestniczyło 13 osób, pozostałe „sycharki” uczestniczyły w rekolekcjach lokalnych w Głębinowie. Wspieraliśmy ich modlitwą. Nasze spotkanie rozpoczęliśmy Koronką do Miłosierdzia Bożego, a następnie Ojciec Maciej odprawił Mszę św. w intencji trudnych małżeństw. Po Mszy św mogliśmy w ciszy Adorować Pana Jezusa. W salce katechetycznej odbyło się spotkanie, na którym odpowiedzieliśmy sobie na dwa pytania dotyczące Słowa Bożego (Łk 18, 9-14) :
1. W których momentach swego życia i dlaczego w odniesieniu do współmałżonka myślałeś/aś: ” Boże, dziękuję Ci, że nie jestem jak inni ludzie, jak zdziercy, jak oszuści, jak cudzołożnicy, czy jeszcze inni, albo jak ten celnik”.
2. W których momentach byłeś/aś przekonana/y, że należy modlić się i mówić: „Boże, miej litość dla mnie grzesznika”.

Księża Jezuici przy kościele Św. Ignacego Loyoli we Wrocławiu ul. Stysia16 na czas Wielkiego Postu proponują rekolekcje w życiu codziennym w oparciu o Pismo Św. wg metody Św. Ignacego Loyoli. Początek rekolekcji: piątek 15.02.2013, spotkania: piątki po Mszy św. wieczornej czyli ok 18.45, miejsce spotkania: dolny kościół, czas trwania: okres Wielkiego Postu, prowadzący: Ojciec Maciej Konenc SJ. Więcej informacji na stronie parafii: www.loyola.pl  Jeżeli Ktoś chciałby otrzymywać treści do rozważań rekolekcyjnych proszę o wysłanie swojego maila na adres: ubeatau@gmail.com z tematem: rekolekcje w życiu codziennym.

Na spotkaniu w drugą sobotę lutego (9.02.2013) było ok. 20 osób. Najpierw została odmówiona Koronka do Bożego Miłosierdzia, następnie została odprawiona Msza Św.  w intencji trudnych małżeństw i krótka Adoracja. Na spotkaniu w salce podzieliliśmy się  na mniejsze grupy i odpowiadaliśmy na dwa pytania w oparciu o Słowo Boże z Ewangelii Mk 6,30-34. Pierwsze pytanie dotyczyło tego czym jest dla mnie osobiście pustynia, która przeżywam teraz. W drugim pytaniu należało skoncentrować się nad doświadczeniem litości Bożej. Następnie wspólnie podsumowaliśmy pracę w grupach. Okazało się, że odpowiedzi były podobne w każdej grupie: ta pustynia jest dla nas okazją do tego, by zbliżyć się bardziej w naszej relacji do Jezusa i pracować nad swoim nawróceniem.

 

 

Spotkanie Wspólnoty Sychar we Wrocławiu odbyło się 12.01.13 r. Uczestniczyło w nim 21 „sycharków”. O godz. 12.00 (wyjątkowa godzina ze względu na wizyty duszpasterskie Ojca Macieja) została odprawiona Msza Św. w intencji trudnych małżeństw, następnie uczestniczyliśmy w krótkiej adoracji przed Panem Jezusem. W salce katechetycznej odbyła  się dalsza część spotkania grupy wsparcia. Było wspólne dzielenie się przeżyciami i doświadczeniami bycia w kryzysie i wychodzenia z niego. Tematem spotkania było: „W poszukiwaniu zagubionej męskości i kobiecości”. Całość artykułu na stronie http://www.milujciesie.org.pl/nr/rodzina/w_poszukiwaniu_zagubionej_meskosci.html . Ojciec Maciej zaprosił  wszystkie „Sycharki”  na czas Wielkiego Postu na rekolekcje w życiu codziennym, które odbędą się w Parafii Św. Ignacego Loyolii we Wrocławiu na ul. Stysia 16. Więcej informacji na stroni parafii http://www.loyola.pl/.

W dniach 8-10 marca w Głębinowie k. Nysy odbędą się rekolekcje dla ognisk z południa Polski – opolskiego, wrocławskiego i legnickiego. Prowadzącym będzie O. Donat. Koszt: 100 zł, dzieci do lat 8 – 50 zł. Zapisy u Ani (Wspólnota Sychar Opole) do końca lutego (ale prosimy decydować się jak najwcześniej, bo trudno przewidzieć ile zarezerwować miejsc) pod adresem rekolekcje.opole.sychar@op.pl
W czasie rekolekcji odbędzie się także miting 12 kroków dla Grupy14.

Na kolejnym naszym spotkaniu  – 8.12.12 – uczestniczyły 23 osoby. Podczas Mszy Św. Ojciec Maciej rozjaśnił nam słowa z pierwszego czytania (Rdz. 3,9 – 15) oraz słowa Ewangelii (Łk. 1,26 – 38). Podczas kazania zastanawialiśmy się nad tym: dlaczego Bóg nas szuka, skoro wie gdzie jesteśmy. Analogia do pierwszego czytania. Kiedy zrobimy coś złego (zgrzeszymy), podobni jesteśmy do Adama, chowamy się przed Bogiem (jak Adam) i oskarżamy innych (jak Adam Ewę). A Pan Bóg niestrudzenie się nami opiekuję i nas szuka – jak Adama –  „Gdzie jesteś?”. Bóg nas szuka, w relacji z Nim. On nie chce nas stracić i dlatego nas nieustannie poszukuje. Jeżeli „staniemy w prawdzie”, Bóg nas odnajdzie. Aby nam dopomóc, Bóg daje nam Jezusa (potomka Maryi), który dodaje nam odwagi. Pan Bóg stworzył nas do miłości i w miłości powinniśmy realizować swoje życie. Na spotkaniu w salce powitaliśmy parę nowych „sycharków”, usłyszeliśmy ich historię; i w kontekście ich historii Ojciec Maciej zadał pytanie, które wywołało u nas burze mózgu: „Czy wolno z Panem Bogiem się kłócić? Nie tylko wolno, ale nawet trzeba – tak określił nasz Duszpasterz – jeżeli tak odczuwamy i takie mamy przeżycia. Bóg jest naszym Ojcem więc możemy Mu wszystko powiedzieć co nam w „duszy gra”, ale zawsze na modlitwie w relacji z nim. Tak tworzy się relacja przyjaźni pomiędzy nami, a Bogiem w oparciu o szczerość i prawdziwość naszych spotkań. To Bóg powinien być zawsze na pierwszym miejscu. W drugiej części naszego spotkania analizowaliśmy artykuł pt. „Prawda i mity o przebaczeniu”. całość tego artykułu można przeczytać na stronie: http://www.deon.pl/inteligentne-zycie/poradnia/art,67,prawda-i-mity-o-przebaczeniu,strona,1.html

 

 



 

 

Kolejne spotkanie Wspólnoty Sychar we Wrocławiu odbyło się 10.11.2012r. Uczestniczyło w nim 23 osoby. Podczas Mszy św. rozważaliśmy słowa Ewangelii wg św. Łk 16, 9-15. Ojciec Maciej zadał nam pytanie: „Komu ufamy?”. Zastanawialiśmy się także nad tym co to znaczy bać się Boga, dlatego bo modliliśmy się słowami psalmu: „Błogosławiony, kto się boi Pana”. Na naszym spotkaniu gościliśmy krajowego opiekuna Wspólnoty Sychar –  ks. Pawła  Dubowika z Opola. W trakcie spotkania w salce dzieliliśmy się swoimi troskami i radościami. Świętowaliśmy drugą rocznicę powstania Ogniska Sychar we Wrocławiu.

13.10.2012 odbyło się w naszej wspólnocie kolejne spotkanie Ogniska Sychar, w którym uczestniczyło 17 osób. Tematem przewodnim naszego spotkania były słowa św. Pawła z listu do Galatów, które usłyszeliśmy podczas Eucharystii: „Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie przyoblekliście się w Chrystusa”. Ojciec Maciej podkreślił, że aby ” przyoblec się w Chrystusa ” trzeba najpierw się „rozebrać” – co nie jest łatwe. Trzeba pościągać z siebie „swoje maski”, swoje przyzwyczajenia, widzenie świata po swojemu, to że zawsze mamy rację, wyjść ze starych schematów postępowania – a to nie jest łatwe! Nie jest łatwo „obnażyć się” – bo wtedy jest „zimno i goło”. Nie po to”zdejmujemy  z siebie” starego człowieka, by „świecić golizną”, ale po to, by przyoblec się w Nowego – Jezusowego. Żeby przyoblec się w Nowego człowieka, należy nauczyć się modlić.  Aby tak się stało potrzebna jest „szkoła modlitwy”.  I jest ku temu okazja:) Księża Jezuici z Parafii św. Ignacego Loyoli przy ul. Stysia i nasz Duszpasterz Ogniska Sychar we Wrocławiu zapraszają na „szkołę modlitwy” w oparciu o Pismo Św. wg metody św. Ignacego. Spotkania odbywać się będą w piątki po Mszy Św. wieczornej ok. godz. 18.45. Należy przynieść ze sobą notatniki i coś do pisania. Pierwsze spotkanie odbędzie się 19.10.2012 r. Prowadzący: O. Maciej Konenc SI

W dniu 8.09.2012r na naszym kolejnym spotkaniu Wspólnoty Sychar we Wrocławiu, powitaliśmy nowego duszpasterza – Ojca Macieja, który przyjechał do nas z Zakopanego. Podczas homilii powiedział do nas słowa, które  zapadły głęboko w naszych sercach : „Światło na jeden krok”. Najważniejsze w rozpoznaniu tegoż Światła jest wiara ( porównanie do wiary Maryi z Ewangelii), a nie wiedza, która prowokuje nas do projektowania co będzie za tydzień, rok miesiąc i zamartwianie się na zapas.. Jeden krok, nie więcej  i rozpoznanie tegoż Światła prosimy Cię Panie…. Na spotkaniu w salce, nasz Duszpasterz zaproponował nam „akcje” pt. „Wysyłamy naszych Aniołów Stróżów ( modlitwą dowolną), żeby spotkały się z Aniołami naszych współmałżonków i każdą inną osobą”  i aby  się „dogadały” i pomogły w odnowieniu więzi duchowej ze współmałżonkiem, teściową, matką itd. Chętnie przyłączyliśmy się do tej akcji i zachęcamy inne Sycharki, aby tak zrobiły. Ustaliliśmy  „dyżury modlitewne”  za siebie nawzajem, do następnego spotkania. Powitaliśmy również  w naszym gronie panią psycholog Barbarę  ze Stowarzyszenia Psychologów Chrześcijańskich, która w miarę swoich możliwości będzie uczestniczyła w  naszych comiesięcznych spotkaniach. W spotkaniu uczestniczyło 13 osób.

11.08.2012 odbyło się kolejne spotkanie Wspólnoty Sychar we Wrocławiu.  W spotkaniu uczestniczyło 10 osób. Rozważaliśmy słowa Pisma Św. ( Łk.1.26-38) i zastanawialiśmy się czym dla nas jest zgoda z wolą Bożą. Dziękujemy za świadectwo Ani i Jarka, którzy przeszli kryzys i wrócili do siebie. Pamiętamy o nich w swojej modlitwie. Pamiętamy również o modlitwie w intencji naszego nowego duszpasterza, którego powitamy 08.09 na naszym spotkaniu. Ojcu Witoldowi mówimy Bóg zapłać i życzymy wiele łask Bożych.

14.01.2012 odbyło się kolejne spotkanie Wspólnoty Sychar we Wrocławiu. Rozpoczęło się modlitwą Anioł Pański, a następnie Ojciec Witold odprawił uroczystą Mszę św. Podczas homilii rozważaliśmy Ewangelię wg św. Mateusza 9.12-13. Usłyszeliśmy, iż Jezus przychodzi właśnie do takich jak my – do grzeszników. Bo lekarza potrzebują Ci, którzy są chorzy, a nie zdrowi. Nasze małżeństwa są „chore”, więc prosiliśmy Pana, aby uleczył nas i naszych współmałżonków. Po Mszy św. spotkaliśmy się w salce katechetycznej, aby odpowiedzieć sobie na pytanie: czym dla nas jest epifania czyli Objawienie Pańskie i jak w związku z tym przeżywaliśmy Święta Bożego Narodzenia.
W spotkaniu uczestniczyło 7 osób.

10.12.2011 r uczestniczyliśmy w parafialnych rekolekcjach „Zasłuchani w Słowo”. Rozpoczęliśmy o g. 12.00 modlitwą Anioł Pański, następnie uczestniczyliśmy w „szkole” lectio divinia czyli usłyszeliśmy jak „pobożnie” czytać Pismo Św. Podczas medytacji przed Najświętszym Sakramentem wsłuchiwaliśmy się w głos Pana i prosiliśmy o błogosławieństwo. Kulminacją spotkania była Eucharystia, a po niej odbyło się krótkie spotkanie w salce katechetycznej. Podzieliliśmy się swoimi doświadczeniami i powitaliśmy kolejnych uczestników we Wspólnocie Sychar. W spotkaniu Sychar uczestniczyło 7 osób.
Dziękujemy wspólnocie Parafialnej za zaproszenie i możliwość uczestniczenia w rekolekcjach.

Na listopadowym spotkaniu było nas 12 osób. Najpierw została odprawiona Msza Św., a następnie „sycharki” pojechały na otwarcie nowego Ogniska w Legnicy. Na otwarciu tym było ok. 40 osób, 3/4 to obecni Sycharowicze – z Trójmiasta, Opola,Wrocławia, Warszawy, Bydgoszczy i Sulechowa. Po Mszy św. o g. 17.00 odbyło się spotkanie na którym podzieliliśmy się naszymi doświadczeniami na temat wyborów i o tym na czym nam zależy. Droga ta nie jest łatwa, ale jest nadzieja, a to jest coś z czego często korzystamy. „Patrzeć bez lęku w przyszłość” – to słowa naszej wrocławskiej „sycharowiczki”. Świeckim opiekunem duchowym Ogniska jest „marek12b7”, który towarzyszył nam wcześniej na spotkaniach we Wrocławiu, a opiekunem duchowym ks. dr Tomasz Czernik.

Życzymy wielu Łask Bożych


Tematem naszego październikowego spotkania było : PRZEBACZENIE
Cyt. za ks. Kazimierzem Czekańskim: ” często zastanawiamy się, jaka jest najszybsza droga do zgody. Wygarnąć bliźniemu całą prawdę — czy od razu wybaczyć, jeśli dostrzeże się jego skruchę? Czekać, aby się najpierw szczegółowo wytłumaczył i wszystko wyjaśnił, a potem zobaczymy — czy też, jeśli będzie żałował i pragnął winę naprawić, ofiarować mu przebaczenie? Jaka jest najszybsza droga do pojednania: przebaczenie czy miłość? Jezus przebaczył jawnogrzesznicy jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. Przebaczenie i miłość tak bardzo od siebie zależą, że raz jedno, raz drugie jest przyczyną lub skutkiem. Dlaczego przebaczać? Przebaczenie należy do istotnych środków realizowania zasady „Zło dobrem zwyciężaj”. Przebaczenie rozlewa radość w sercu darującego winę i w sercu tego, któremu darowano. Przynosi pokój i zgodę.” Koniec cytatu
Więcej na stronie:
http://www.opoka.org.pl/b…11zwykly-1.html

Cieszymy się, że na nasze spotkanie przyszło parę nowych „sycharków”. Serdecznie witamy

Po przerwie wakacyjnej Wspólnota Sychar (8 osób) we Wrocławiu spotkała się na wspólnej modlitwie 10.09.2011 r w kościele Ojców Jezuitów. Po Mszy Św. wróciliśmy do wakacyjnych wspomnień z pobytu w Ustroniu Górskim tzn. do Wakacji z Sycharem. Następnie Ojciec Witold rozpoczął cykl spotkań 12- krokowych. Tematem pierwszego spotkania było „Poznajemy, że jesteśmy bezradni i bezsilni wobec samego siebie”. Rozważaliśmy również fragment z Pisma Św. Mateusz 1, 18-25.

14 maja odbyło się kolejne już szóste spotkanie ogniska Sychar we Wrocławiu. W trakcie spotkania osoby uczestniczące w rekolekcjach majowych w Górce Klasztornej dzieliły się swoimi świadectwami. Jeżeli ktoś chce jeszcze raz je przeżyć lub przeżyć po raz pierwszy podaję adres:
http://www.rekolekcje.sychar.org/

Spotkanie kwietniowe (02.04.2011) odbyło się w duchu modlitwy. Rozpoczęliśmy Mszą św, a następnie uczestniczyliśmy w Adoracji przed Najświętszym Sakramentem. Pamiętaliśmy w tym dniu o modlitwie w intencji Ojca Św. Jana Pawła II w 6 rocznicę śmierci. Ojciec Witold zainicjował śpiew, podczas którego motywem przewodnim były słowa Ojca Św.: ” Szukałem Was, a teraz Wy przyszliście do mnie”. Po spotkaniu modlitewnym udaliśmy się do kina Helios na film pt. „Szukałem Was”, a następnie z grupa sycharowską uczestniczyliśmy w Apelu poświęconym ku pamięci Ojca Św. Podczas tego wieczoru towarzyszyła nam piosenka „Barka”, która Ojciec Św. tak bardzo lubił śpiewać:
http://www.youtube.com/watch?v=EsiW4c0opUI
W spotkaniu uczestniczyło 10 osób.

Nasze marcowe (5.03.2011) spotkanie rozpoczęliśmy o g. 15 koronką do Miłosierdzia Bożego, a następnie Ojciec Witold odprawił Msze Św. w intencji naszych małżeństw. Następnie w salce katechetycznej omówiliśmy sprawy organizacyjne naszej wspólnoty wrocławskiej. Dziękujemy Agnieszce za zaangażowanie się w przygotowanie i poprowadzenie grupy muzycznej, bo przecież „muzyka jest mową duszy”. Nasze spotkania odbywać się będą teraz co miesiąc, w każdą drugą sobotę miesiąca. Chwała Panu, że do naszej wspólnoty docierają „nowe sycharki”. Było nas już 12 osób.

Na trzecim już spotkaniu Ogniska Sychar, które odbyło się 12.02.2011, Ojciec Witold przypomniał nam, iż 28 listopada 2010 – w I Niedzielę Adwentu, rozpoczął się w Archidiecezji Wrocławskiej Rok Biblijny. Motto roku: „ABY SŁOWO BOŻE STAŁO SIĘ DLA NAS ŻYWE – SKUTECZNE – PRZENIKAJĄCE”. W związku z tym rozpoczęliśmy cykl spotkań biblijnych od rozważań nad Księgą Rodzaju (Rdz 12). Przemiana Abrama w Abrahama, postawa jego żony Sary – to główny temat rozważań nad Słowem Bożym. Jest to historia małżeństwa wiernego, ale niepozbawionego wad. Brak wiary Abrahama i Sary przejawiał się w niepełnym zaufaniu Bogu. Nie byli doskonali, ale miłowali Pana i przestrzegali Jego przykazań. Ostatecznie są oni przykładem prawdziwej wiary. Bóg objawia siebie w życiu tych dwojga ludzi, a dzieje małżeństwa odwzorowują samego Boga. Pytanie do dyskusji podane przez duszpasterza: W czym małżeństwo przypomina Boga? Padały odpowiedzi: przez płodność, zgodność, jedność, a przede wszystkim przez miłość – ofiarowanie siebie nawzajem.

Link do Psalmu Abrahama Piotra Rubika – z płyty Psałterz Wrześniowy
http://www.youtube.com/watch?v=-TvnJHkFpeE

Nasza wspólnota liczyła w tym dniu 10 osób. Za każdym razem przychodzi parę nowych „sycharków”. Chwała Panu!

Na spotkanie w sobotę -15 stycznia, przyszło 10 osób. O godz. 11 rozpoczęliśmy Mszę św. kolędą „Anioł pasterzom mówił..”. Usłyszeliśmy wtedy jak pięknie śpiewa i gra na gitarze nasz duszpasterz, Ojciec Witold. Chwała Panu za takie talenty. Miło zrobiło się każdemu z nas na sercu. Podczas Mszy św. został odczytany list do Hebrajczyków: „żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca” (Hebr. 4:12), który stał się tematem rozważań podczas kazania. Po błogosławieństwie przeszliśmy do salki katechetycznej. Ojciec Witold odczytał fragment ewangelii św. Jana 4,5 – 23, w którym to przybliżył nam słowo Sychar. Zaznaczył, że jeżeli otwieramy się na prawdę następuje „mesjańskie” otwarcie się na zbawienie. Jezusa słowa powodują, iż pękają blokady, następuje ożywienie serca. Po krótkiej, ale ożywionej dyskusji z przyjemnością i radością kolędowaliśmy przy dźwiękach gitary. Zakończyliśmy spotkanie modlitwą o odrodzenie małżeństwa.

4 grudnia 2010r odbyło się inauguracyjne spotkanie Ogniska Sychar w Parafii św. Ignacego Loyoli we Wrocławiu. W spotkaniu uczestniczyło 10 osób. O godz. 15 rozpoczęliśmy Koronką do Miłosierdzia Bożego, następnie nasz opiekun duchowy Ojciec Jezuita Witold Trawka, odprawił Mszę św. Po Mszy św. przeszliśmy wraz z Ojcem do salki, gdzie omówiliśmy sprawy organizacyjne i podzieliliśmy się swoimi doświadczeniami. O.Witold podsumowując nasze spotkanie, w duchu Ignacego Loyoli, powiedział iż „najważniejsze w życiu człowieka jest pragnienie, a jak zabraknie pragnienia to pragnienie pragnienia”. Myślę, że trzeba otworzyć nasze serca na pragnienie Bożej miłości, bo „kiedy Bóg jest na pierwszym miejscu, wszystko jest na swoim miejscu” (Św. Augustyn).

Zapraszamy wszystkich serdecznie na kolejne spotkanie i modlitwę we Wspólnocie.

Dziękujemy Andrzejowi za przybycie, aby wraz z nami „wrocławskimi sycharkami” otworzyć ognisko.

***

Zabierz, Panie, i przyjmij całą moją wolność,
moją pamięć,
mój rozum i całą moją wolę,
wszystko co mam i posiadam,
Ty mi to dałeś,
Tobie to, Panie, oddaję.

Wszystko jest Twoje,
rozporządzaj według całej swojej woli.

Daj mi Twoją miłość i łaskę,
gdyż one mi wystarczają.

św. Ignacy Loyola

Kronika